செவ்வாய், 31 ஜனவரி, 2012

96. கிருஸ்துவம் சுவீகரித்த வராஹம்!


வராஹத்துக்கும், பாரதத்துக்கும் உள்ள தொடர்பு பழமையானது, இயல்பானது, வேத வாழ்க்கையுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது.

வராஹம் என்பது ஒரு மிருகம் என்று சொன்னாலும், அதற்கும், பாரதக் கலாச்சாரத்துக்கும்தான் தொடர்பு இருந்து வந்திருக்கிறது.

வராஹ வழிபாடு என்பது இன்றும் தொடரும் ஒரு வழிபாடாக நம் பாரத நாட்டில் இருந்து வருகிறது.



வராஹ அவதாரம் என்பது வேத நெறியில் வாழ்ந்த மக்கள் போற்றிய ஒரு முக்கிய அவதாரமாகும்.

தற்போது நடக்கும் காலத்திற்கு, வராஹ கல்பம் என்று வேத மரபில் பெயர் சூட்டியிருப்பதன் மூலம் வராஹத்துக்குள்ள முக்கியத்துவம் நன்கு தெரிகிறது.


 

வராஹத்திற்கு இரண்டு சிறப்பம்சங்கள் உள்ளன.

ஒன்று அவதாரரீதியானது.

இரண்டாவது அதன் ஒற்றைக் கொம்பு.


வராஹம் என்றாலே சிறப்பானதும், வெளியே நீட்டிக் கொண்டிருப்பதுமானதும் என்று பொருள்.


'வரா' என்னும் சொல் 'சிறந்த' என்ற பொருளையும்,

'' என்னும் சொல் முன்னால் துருத்திக் கொண்டிருப்பது

என்ற பொருளையும் குறிக்கும்.  

வராஹம் என்றால் சிறந்த கொம்புடையது என்று பொருள் கொள்ளலாம்,

முன் கொம்பைக் கொண்டு தோண்டினதால், கொம்புக்கும், வலிமைக்கும் வராஹம் பெயர் பெற்றது.



 

மக்கள் வாழத்தக்க வகையில் பூமியை வெளிக் கொண்டுவந்ததால்,

வராஹம் ஒரு அவதார தெய்வமாகப் போற்றப்படுகிறது.

வராஹம் வெளிக் கொணர்ந்த உலகமே அதன் உடல் என்றும்,

அதில் வாழும் உயிரினங்கள் அனைத்தும் அதனிலேயே ஐக்கியமாக வேண்டி

வராஹத்தைச் சரணடைய வேண்டும் என்றும் வேதாந்தக் கருத்து எழுந்தது.

இந்தக் கருத்து பாரத நாட்டில் எழுந்த கருத்தாகும்.

வராஹச் சின்னங்கள் மொஹஞ்சதாரோவில் கிடைத்துள்ளதால்,

5000 வருடங்களுக்கு முன் எழுந்த சிந்து சமவெளிக் கலாச்சாரம், பாரதக் கலாச்சாரமே என்பதில் ஐயமில்லை.


 

இதிலுள்ள முக்கிய விவரம், வராஹம் என்னும் மிருகம் பாரத நாட்டில் மட்டுமே காணப்பட்டது என்பதே. அதிலும் இந்த விவரத்தைப் பாரத நாட்டவரான நாம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கவில்லை. இதைக் கிரேக்கர்கள் சொன்னார்கள்! ஐரோப்பியர்கள் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள்!!


 

வராஹம் என்னும் ஒற்றைக் கொம்பு மிருகத்தைப் பற்றி பல கதைகள், கட்டுக் கதைகள் கிரேக்க இலக்கியங்களிலும், ஐரோப்பியர்களிடையேயும் 2000 வருடங்களுக்கு முன்பே புழங்கி வந்திருக்கின்றன. அவர்கள் யாரும் அந்த மிருகத்தைப் பார்த்ததில்லை. அவர்கள் வாழ்ந்த பகுதிகளில் அந்த மிருகம் காணப்பட்டதில்லை. ஆனால் அந்த மிருகத்தைப் பற்றிக் கனவு போல, ஆச்சரியத்துடனும், ஆர்வத்துடனும் அவர்கள் பேசியிருக்கிறார்கள். அந்த மிருகத்தின் வலிமை, அதன் ஒற்றைக் கொம்பு, அந்தக் கொம்பின் வலிமை ஆகியவை அவர்களுக்கு எட்டாக்கனிகளாகத் தென்பட்டன.



 

அந்த மிருகம் இந்தியாவில்தான்  வாழ்ந்தது என்பதை அரிஸ்டாடில், ப்ளினி உட்பட பல கிரேக்க ஆசிரியர்கள் எழுதியுள்ளார்கள். அந்த ஒற்றைக் கொம்பு மிருகத்தை ஓரிக்ஸ் (ORYX)  என்றும் அழைத்தார்கள். அதைப் பற்றி எழுதிய யாரும் இந்தியாவுக்கு வந்து, நேரில் கண்டு எழுதினதாகத் தெரியவில்லை. அவர்களுக்கு முந்தின காலக்கட்டத்தில், மக்களிடையே புழங்கி வந்த கருத்தையே அவர்கள் வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்கள்.. ஆனால் அந்தக் கருத்து, மிகவும் பரவலாகவும், ஆழமாகவும், பல காலமாகவும் இருந்து வந்திருந்தால்தான், யூனிகான் (UNICORN) என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்லப்பட்ட அந்த மிருகம் அந்த அளவுக்கு அவர்கள் கனவுகளிலும், கதைகளிலும், நூல்களிலும் இடம் பெற்றிருக்க முடியும்.


 

அப்படி இடம் பெற்ற ஒரு முக்கிய நூல் கிருஸ்துவர்களது மத நூலான பைபிள் ஆகும். முதலில் யூத மொழியில் எழுதப்பட்ட பழைய ஏற்பாட்டில் இந்த மிருகத்தின் பெயர் ரீம் என்று வருகிறது. அதை ஒட்டிப் பின்னாளில் ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்ட பைபைளில் யூனிகான் என்னும் ஒற்றைக் கொம்பு மிருகம் என்றே சொல்லப்பட்டுள்ளது. யூனிகான் என்னும் சொல் மொத்தம் 9 இடங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.


  • "God brought them out of Egypt; he hath as it were the strength of an unicorn."—Numbers 23:22

 

  • "God brought him forth out of Egypt; he hath as it were the strength of an unicorn."—Numbers 24:8

 

  • "His glory is like the firstling of his bullock, and his horns are like the horns of unicorns: with them he shall push the people together to the ends of the earth."—Deuteronomy 33:17

 

  • "Will the unicorn be willing to serve thee, or abide by thy crib? Canst thou bind the unicorn with his band in the furrow? or will he harrow the valleys after thee? Wilt thou trust him, because his strength is great? or wilt thou leave thy labour to him? Wilt thou believe him, that he will bring home thy seed, and gather it into thy barn?"—Job 39:9–12

 

  • "Save me from the lion's mouth; for thou hast heard me from the horns of unicorns."—Psalms 22:21

 

  • "He maketh them [the cedars of Lebanon] also to skip like a calf; Lebanon and Sirion like a young unicorn."—Psalms 29:6

 

  • "But my horn shalt thou exalt like the horn of the unicorn: I shall be anointed with fresh oil."—Psalms 92:10

 

  • "And the unicorns shall come down with them, and the bullocks with their bulls; and their land shall be soaked with blood, and their dust made fat with fatness."—Isaiah 34:7

 

இவ்வாறு சொல்லப்படும் எந்த இடத்திலும், யூனிகானை ஒரு உருவகமாகச் சொல்லவில்லை. அதை ஒரு மிருகமாகவே சொல்லியுள்ளதால், ஐரோப்பிய மக்கள் பார்த்திராத, ஆனால் வியப்புடன் பேசிவந்த ஒற்றைக் கொம்பு மிருகத்தையே அது குறிக்கிறது என்று தெரிகிறது. இந்த மிருகத்தைப் பற்றி அரிஸ்டாட்டில் முதல், லியோனார்டோ டாவின்சி வரை பேசியிருக்கிறார்கள். ஆனால் அவர்கள் யாரும், இதை ஐரோப்பாவிலோ அவர்கள் வாழ்ந்த இடத்திலோ கண்டதாகப் பேசவில்லை. இந்தியாவில்தான் இவை இருந்தன என்பதைத் திட்டவட்டமாகச் சொல்லியுள்ளனர்.


அன்றைய பாரத தேசம், ஐரோப்பியர்க்ளுக்கு ஒரு கனவு நாடாக இருந்தது. வேத நெறியைப் பின்பற்றாதவர்களுக்கு பாரதத்தில் இடமில்லை. வேத நெறியில் வாழாதவர்களை மிலேச்சர்கள் என்று அழைத்தார்கள்.


மிலேச்சர்கள் பாரதத்துக்கு அப்பால், வட மேற்கிலும், மேற்கிலும் வாழ்ந்தார்கள்.

அவர்கள் பாரதத்தில் வாழவில்லையே தவிர, பாரதத்துடன் தொடர்பை அறுத்துக் கொள்ளவில்லை.


 

மிலேச்சர்களாக இருந்தாலும், சாஸ்திரங்களில் வல்லவர்களாக இருப்பவர்களை ரிஷிகளுக்கொப்பாக மதிப்பதாக, 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்ட பிருஹத் சம்ஹிதையில், (2-15) வராஹமிஹிரர் கூறுகிறார்.

அப்படி இருந்த ஒரு மிலேச்ச ரிஷி, ரோமகர் என்பவர்.

இவர் ரோமக நாட்டைச் சேர்ந்தவர். மிலேச்சராக இருந்தாலும், இவர் சமஸ்க்ருதம் அறிந்து ரோமக சிந்தாந்தம் என்னும் வானியல் ஜோதிட நூலை எழுதியுள்ளார்.

அதைத் தான் எழுதிய பஞ்ச சித்தாந்திகா என்னும் நூலில் விவரித்துள்ளார் வராஹமிஹிரர்.


 

ரோகமர் என்னும் அதே பெயரில் ஒரு சித்தர் தமிழில் பாடல்கள் எழுதியுள்ளதைச் சித்தர்கள் பாடல் தொகுப்பில் காணலாம்.

இந்த ரோமக சித்தர், ஒரு மிலேச்சரே என்று கருதும் வண்ணம் அவர் எழுதிய பாடல் தொகுப்பில் 13 ஆவது பாடலில் மிலேச்சர்களைப் பற்றிக் கூறுகிறார்.

" …. இந்த யோகம் விட்டால்

வெறுங்கடத்தில் ஈப்புகுந்தவாறு போல வேதாந்தம் அறியாத மிலேச்சர் தாமே."

என்று அவர் கூறுவது எதேச்சையானதாக இருக்க முடியுமா?


வேதாந்தம் அறியாத மிலேச்சர்கள் மத்தியிலிருந்து அவர் வந்திருக்கவே, தான் அறிந்த  வேதாந்தம் தந்த யோக அறிவைப் பற்றி அவர் பாடலாகப் பாடியுள்ளார். மிலேச்சர்களுக்கு அந்த அறிவு கிடையாது என்றும் சொல்லியுள்ளார். அவரது வேத நெறி வாழ்க்கையின் காரணமாகவும், யோகப் பயிற்சியின் காரணமாகவும், சித்தர்களுள் ஒருவராக அவர் மதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்.

 


இவரே சமஸ்க்ருதத்திலும், தமிழிலும் எழுதியவர் என்று கூறும் வண்ணம், இவரது பெயரால், பஞ்ச பட்சி சாஸ்திரம் என்னும் ஜோதிட நூலும் தமிழில் இருக்கிறது. அந்த சாஸ்திரம் சொல்லும் விவரத்துக்கும், மிலேச்ச நாடுகளுக்கும் உள்ள தொடர்பை வேறு இடத்தில் காண்போம். இங்கே நாம் கவனிக்க வேண்டிய விவரம், மிலேச்சரான ஒருவர், தமிழ், சமஸ்கிருதம் ஆகிய இரண்டு மொழிகளிலும் வல்லுனராக இருந்திருக்கிறார் என்பதே.


அன்றைய பாரத நாட்டில் பேச்சு மொழியாகத் தமிழும்,

படிப்பு மொழியாக சம்ஸ்க்ருதமும்

ஆண்டு வந்திருந்தால் மட்டுமே இது சாத்தியம்

என்பதை  இது காட்டுகிறது.


 

பாரதத்துக்கு வந்து அயலார், மக்களுடன் பேசுவதற்காகத் தமிழையும்,

பண்டிதர்களுடன் விவாதிக்கவும், மற்றும் கல்வி பயில்வதற்காகவும்  

சமஸ்க்ருத்தையும் கற்றுக் கொண்டிருக்க வேண்டும்

என்பதையும் இது காட்டுகிறது.


பாரத ரிஷிகளான சாண்டில்யரும், நெய்தல் கார்கியரும்

குறுந்தொகையில் தமிழ்பாடல் எழுதினதைப் போல,

வான்மீகியார் புறநானூற்றில் தமிழ்ப் பாடல் எழுதினதைப் போல,

மிலேச்ச ரிஷிகளும் தமிழில் பாடல் எழுதுவதை ஊக்குவிக்கும் வண்ணம்,

பாரத அளவில் முக்கியத்துவம் பெற்ற மொழியாகத்

தமிழ் இருந்திருக்க வேண்டும் என்பதை இது காட்டுகிறது.


 

ரோமக ரிஷியைப் பற்றிய விவரங்கள் மூலம் மிலேச்சர்கள் பாரதத்துடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர் என்று தெரிகிறது. அவர்களில் வேதாந்த நாட்டம் உடையவர்களுக்கு இங்கு மதிப்பு இருந்தது. அவர்கள் மூலமாக, பாரத நாட்டு வழக்கங்கள், வேத நெறிகள், தவப்பயிற்சிகள் அவர்கள் நாட்டுக்கும் சென்றிருக்கக் கூடிய சாத்தியத்தை இவை உறுதி படுத்துகின்றன.


 

ரோமகர் போன்றவர்கள் மட்டுமல்லாமல், வாணிபக் காரணங்களுக்காவும் மிலேச்சர்கள் பாரதத்துக்கு வந்திருக்கின்றனர். வேலை நிமித்தமாக இங்கு வந்து தங்கியும் இருக்கின்றனர், 55 ஆம் கட்டுரையில் மூவேந்தர்கள் நாடுகளிலும், யவனர்கள் என்னும் மிலேச்சர்கள் காவல் பணியில் வைக்கப்பட்டிருந்தனர் என்பதைக் கண்டோம்,

யவனர்களுடனும், மிலேச்சர்க:ளுடனும் தொடர்பிருந்தாலும்,

அவர்களுடன் பாரத மக்கள் குடும்ப உறவுகள் வைத்துக் கொள்ளவில்லை.

மரபணு ஆராய்ச்சிகளின் மூலமும் இது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.

 

வால்மீகி ராமாயண காலத்திலேயே மிலேச்சர்கள் இந்தியாவுக்குள் வந்து போயிருக்கின்றனர்.

ராமனுக்குப் பட்டாபிஷேகம் செய்ய வேண்டும் என்று தசரதன் முடிவு செய்தவுடன் பல நாட்டு மன்னர்களும் அழைக்கப்பட்டனர்.

அப்பொழுது மிலேச்ச அரசர்களும் அழைக்கப்பட்டு, அவர்கள் தசரதனது சபையில் கூடினர் என்று வால்மீகி கூறுகிறார் (வா-ரா – 2-3-25).

அதைச் சொல்லுமிடத்தே "மிலேச்சாஸ்ச ஆர்யாஸ்ச" என்கிறார் வால்மீகி.


அதாவது நானா திசைகளில் ஆண்டு வந்த மன்னர்கள், காடு, மலைகளில் ஆண்டு வந்த மன்னர்கள், இவர்களுடன் மிலேச்ச மன்னர்கள், ஆரிய மன்னர்கள் ஆகியோரையும் பட்டாபிஷேகத்துக்கு அழைத்தார்கள் என்கிறார் வால்மீகி.

ஆரிய மன்னர்கள் என்பவர்கள் பாரதத்தில் இருந்தவர்கள். மிலேச்சர்கள் என்று இங்கு சொல்லப்பட்டவர்கள், இந்தியாவுக்கு மேற்கு, வட மேற்கில் இருந்த ஐரோப்பியப் பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்களே. அவர்கள் நட்பு முறையில் ராமன் காலத்திலேயே பாரதத்துக்கு வந்து போயிருக்கின்றனர். அவர்கள் மூலமாக ராமாயண காலம் தொட்டே வேத வழக்கங்கள் பற்றிய விவரங்கள் அவர்கள் இருந்த மேற்காசியா, ஐரோப்பா ஆகிய இடங்களுக்குச் சென்றிருக்கிறது.  அப்படிச் சென்ற ஒரு விவரம்தான் வராஹம் பற்றிய செய்தியாகும். 


 

இதை மெய்ப்பிக்க ஐரோப்பாவில் யூனிகானைப் பற்றி நிலவும் கருத்தைப் பார்ப்போம்.

யூனிகான் என்னும் ஒற்றைக் கொம்பு மிருகத்தை

யாராலும் அடக்க முடியாது என்றும்,

அது கன்னிப் பெண்ணைக் கண்டால் மட்டுமே அவளிடம் அடங்கும் என்றும்

ஐரோப்பியர்கள் நம்பி வந்தனர்.


வலிமைக்குப் பெயர் போன அந்த மிருகத்தை ஒருவன் அடைய விரும்பினால், அதற்காக ஒரு கன்னிப் பெண்ணின் உதவியை நாட வேண்டும்,

அன்பும், பரிவும், அழகும் உள்ள அப்படிப்பட்ட ஒரு பெண்ணைப் பார்த்தால், யூனிகான் மிருகம் அவளிடம் அடங்கி, அவள் சொன்னபடி நடந்து கொள்ளும்.

கிரேக்கர்கள் மத்தியில் இருந்துவந்த இந்தக் கருத்தை 1479 இல் லியோநார்டோ டாவின்சி அவர்கள் சித்திரமாக வரைந்துள்ளார்.