வெள்ளி, 12 ஆகஸ்ட், 2011

68. தமிழ் மொழியின் முந்தைய பெயர் -2 (மதுரமும், மதுரையும்)





மதுரம் என்ற சொல் மனித பாஷையைக் குறிப்பதாக இருக்கிறது என்பதை வால்மீகி ராமாயணம் மூலம் கண்டோம்.
மதுர மொழியைப் பேசியவர்கள் வாழ்ந்த நாடு மதுரை என்று பெயர் பெற்றிருக்க வேண்டும்.
தலைச் சங்கம் கண்டு கடலுக்குள் முழுகிய தென்மதுரையைப் பற்றி இங்கு பேசுகிறோம்.
திருவிளையாடல் புராணக் கருத்துப்படி, ஆதியில் மதுரை என்னும் பெயர் இருந்தது. பிறகுதான் நான்மாடக் கூடல் என்ற பெயர் பெற்றது. (பகுதி 42).

மதுர என்னும் சொல்லை பலவிதமாகப் பொருள் கொள்ளலாம்.
மத் என்னும் சமஸ்க்ருத வேர்ச்சொல்லிலிருந்து மது, மதுர, மதுரம் போன்ற சொற்கள் எழுந்தன.
மத் என்றால் மயக்கம், சொக்கிப் போதல் என்று அர்த்தம்.
அழகானவற்றைப் பார்த்துச் சொக்கிப் போவார்கள்.
இனிமையானவற்றில் மயங்கிப் போவார்கள்.
எனவே அழகும், இனிமையும் மது, மதுர என்றாயின.

·         சொக்க வைக்கும் அழகுடைய பெருமான், சொக்கநாதர் என்றானார், அழகானவராக இருந்ததால், சுந்தரர் என்ற பெயரைக் கொண்டவரானார். அந்த நாளில் உருவகப் பெயராகவோ, காரணப் பெயராகவோதான் அழைத்தார்கள். எனவே சொக்கநாதர், சுந்தரர் போன்ற பெயர் கொண்ட பெருமான் இருக்கும் தலமும் மதுர என்ற பெயரைக் கொண்டதாகவே அமையும்


·         இனிமையும் மதுர எனப்படும். அது இனிய காட்சியாக இருக்கலாம். இனிய உணவாக இருக்கலாம், இனிய தேனாக இருக்கலாம், இனிய கள்ளாக இருக்கலாம், இனிய கருப்பஞ்சாறாக இருக்கலாம், இனிய இசையாக இருக்கலாம். இனிமையான உணர்வைத் தரும் பேச்சாகவும் இருக்கலாம்.
மேலே சொல்லப்பட்ட அனைத்துடனும் மதுரை மூதூருக்குத் தொடர்பு இருந்தது.
அவற்றுக்கும் சிவனுக்கும் தொடர்பு இருந்த்து.
இவை அனைத்துடனும், மதுர மொழி என்று சொல்லப்பட்ட மனித மொழிக்குத் தொடர்பு இருந்தது.
அது எவ்வாறு என்று பார்ப்போம்

  • மதுரை என்பதில் உள்ள ’ என்ற எழுத்தை மட்டும் எடுத்துக் கொள்வோம். ம’ என்பதே ஒரு ஓரெழுத்துச் சொல். ம’ என்றால் சிவன் அல்லது யமனைக் குறிக்கும் என்கிறது செந்தமிழ் அகராதி. சிவன் அதிபதியானதால், சிவனைக் குறிக்கும் என்ற சொல்லிலிருந்து மது என்றாகி, மதுர என்ற சொல் நாளடைவில் வந்திருக்கலாம்.
  • என்னும் சொல்லால் குறிக்கப்படும் சிவனும், யமனும் ஒன்று என்கிறது ’மதுரைக் கலம்பகம்’. குமர குருபரர் எழுதிய மதுரைக் கலம்பகத்தில், இந்த இரண்டு பெயர்களுமே சிவனைக் குறிக்கின்றன என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

அழகுற்றதொர் மதுரேசனை யமரேசனெனக்
கொண்டாடும் களியானின்றிசை பாடும்
களியேம் யாம்(மது- கல- 24)

என்னும் இந்த வரிகளால் சோம சுந்தரரை மதுரேசன் என்றும் அவரையே யமரேசன் என்றும் அழைத்திருக்கிறார்கள் என்று தெரிகிறது. சிவனையும், யமனையும் தெரிவிக்கும் மகாரத்தை ஒட்டி மதுரை என்னும் பெயர் எழுந்திருக்கக்கூடும். 
  • ·         மதுரைக் கலம்பகத்தில் அடிக்கடி மதுரேசன்’ என்ற பெயரே சோம சுந்தரேசருக்குச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. மதுரைக்கு ஈசன் என்றால் மதுரையீசன் என்றல்லவா சொல் புணரும்?
மதுரை + ஈசன் = மதுரையீசன்.
ஆனால் மதுர: என்ற சொல் சமஸ்க்ருதச் சொல்.
மதுர: என்ற இடத்துக்கு ஈசன் என்றால்
மதுர: + ஈசன் = மதுரேசன் என்று புணரும்.
இது
சுந்தர: + ஈசன் = சுந்தரேசன்
ராம: + ஈஸ்வரம் = ராமேஸ்வரம்
என்பவற்றில் உள்ளது போலப் புணர்வது. இதனால் மதுரை என்பதை விட மதுர என்னும் பெயரில்தான் ஆதியில் அழைக்கப்படிருக்கிறது என்று தெரிகிறது.

  • இதை இன்னும் ஆராய்ந்தால், மதுரேசனும், யமரேசனும் ஒரே இட்த்தில் குடி கொண்டிருந்தனர் என்றும் தெரிகிறது. வால்மீகி ராமாயணக் குறிப்புகள் மூலம், இந்தியக் கடலுக்குள் அமிழ்ந்த நிலங்களைத் தேடினோமே அதில் கண்ட ரிஷப மலைக்குத் தெற்கில் (பகுதி 57) யமனது இடம் உள்ளது என்று சுக்ரீவன் சொல்கிறான்! (வால்-ராமா 4-41). 

  • இதை நோக்கும் போது, மதுரைக்கும் அதிபதி, யமப்பட்டணத்துக்கும் அதிபதி என்று சிவபெருமான் இருப்பதும், அந்த இடங்கள் (தென் மதுரை இருந்த ரிஷப மலையும், யமப் பட்டணமும்) ஒன்றுக்கொன்று அருகில் இருந்தன என்பதும் ஒரு பழைய வரலாற்றின் சுவடுகளாகத் தெரிகின்றன.

  • அதே பகுதியில் சாகத்தீவும் இருந்தது என்று நாம் முன்பு கண்டோம். (பகுதி 60) அங்கு நால் வகை வர்ணத்தவர்கள் இருந்தார்கள் என்றும் கண்டோம். அவர்கள் பெயர்களை நினைவுக்குக் கொண்டு வருவோம். அவை (பிராம்மணர்), சக (க்ஷத்திரியர்), மானச (வைசியர்), ந்தக (சூத்திர்ர்). எல்லாப் பெயர்களும் மகாரத்தில் ஆரம்பிப்பது எதேச்சையான ஒன்றா அல்லது சிவனை முன்னிட்டு இந்தப் பெயர்கள் சூட்டப்பட்டனவா? சாகத்தீவின் தெய்வம் சிவ பெருமானே என்பதையும் நாம் இங்கு நினைவு கூற வேண்டும்.

  • மகாரத்திலிருந்து ஈரெழுத்து மது’வுக்குச் செல்வோம். மது என்பது இனிமை, தேன் போன்ற பொருள்களில் வருகிறது. சிவனைப் பற்றிச் சொல்லும் பல இடங்களில் அவன் அணியும் கொன்றை மாலை சொல்லப்படுகிறது. இந்தக் கொன்றை மாலை தேன் சிந்தும் தன்மையுடையது. உதாரணத்துக்கு மதுரைக் கலம்பகத்தைக் காண்போம். தேந்த்த கொன்றையான் தெய்வத் தமிழ்க் கூடல்(ம-க 48). தேனும், இனிமையும் பிரிக்க இயலாதவை. அதனால் சிவனிருக்கும் இடத்துக்கும் இனிமைக்கும் தொடர்பு இருக்கிறது.
  • மது என்றால் இனிய சாறு என்றும் ஒரு பொருள் உண்டு. அந்த நாளில் கரும்பிலிருந்து சாறு எடுத்தார்கள். பரிபாடல் திரட்டில் காணப்படும் இருந்தையூர் திருமாலைப் பற்றிச் சொல்லும் பாடலில் அந்த ஊரின் வயலில் கரும்பு பயிரிட்டார்கள் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. கருப்பஞ்சாறு பிழியும் ஆலைகள் இருந்தன என்றும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. கடல் கொண்ட தென்பகுதியிலும் கரும்பு விளைச்சலே அதிகமாக இருந்த்து என்று சொல்லும் வண்ணம், சாகத்தீவில் இக்ஷுவர்த்தனிகா என்னும் நதி ஒன்று ஓடியது என்றும் பார்த்தோம். (பகுதி 58). இக்ஷு என்றால் கரும்பு என்பது அர்த்தமாதலால், சாகத்தீவில் கரும்புப் பயிர் அதிகமாக இருந்திருக்க வேண்டும். அந்தப் பகுதியில் தென்னன் ஆட்சி மலர்ந்தது என்று நாம் சொல்வதால் (பகுதி 59), கரும்புக்கும், கருப்பஞ்சாறுக்கும், அது தரும் இனிமைக்கும் மதுரை மூதூர் பெயர் போனதாக இருந்திருக்க வேண்டும்.

  • இனி மூவெழுத்து மதுர’ என்றால் என்ன என்று பார்ப்போம். மதுர என்றால் இனிமை என்றும் அழகு என்றும் பொருள் பெறும்.மதுரக் கழை என்று கரும்புக்குப் பெயர், கழை என்றாலும் கரும்பு. மதுரக் கழை என்றால் இனிமையான கரும்பு என்பதாகும். (இந்தச் சொற் பிரயோகம், மதுரை திருமாலிருஞ்சோலை அழகர்  மீதான அழகர் கலம்பகத்தில்67 ஆம் பாடலில் வருகிறது.) மதுரக் கழை என்னும் கரும்பு சாகத்தீவில் பயிரான முக்கியப் பயிராகும் என்று பார்த்தோம் (பகுதி 58) 

  • மதுர என்றாலும் வசீகரம் செய்வது, அழகாக இருப்பது என்றும் சமஸ்க்ருதத்தில் பொருள் அமைகிறது. சோம சுந்தரரை மருமகனாகப் பெற்ற ஊராதலால் மதுர என்ற பெயர் ஏற்பட்டிருக்கலாம்.

  • மற்றொரு அழகரான, திருமாலிருஞ்சோலை அழகரும், அந்தப் பழம் பெரும் மூதூரான தென் மதுரையில் குடி கொண்டிருந்திருக்க  வேண்டும். அவரை வேண்டிக் கொண்டதால், மலயத்துவஜ பாண்டியனுக்கு, பார்வதி தேவியே தடாதகைப் பிராட்டியாகப் பிறந்தாள் என்று புராணங்கள் சொல்வதால், கடல் கொண்ட மதுரைக்கருகில் ஒரு தென்திருமாலிருஞ்சோலை இருந்திருக்க வேண்டும். அதனையே பெரியாழ்வார் திருமொழி 4-2இல் காண்கிறோம். (பகுதி 44). அந்தப் பெருமானுக்கும் அழகர்என்ற பெயர் உள்ளதால் மதுரமும், அழகும் கொஞ்சும் நகரமாக அந்த்த் தென் மதுரை இருந்திருக்க வேண்டும்.

  • சிவனுக்கும், அந்தத் தென்பகுதிக்கும் தொடர்பு காட்டும் ஒரு விவரம் ராமாயணத்தில் சுக்ரீவன் வாய் மொழியாக்க் கிடைக்கிறது. 90 டிகிரி மலைப் பகுதியில் நாம் அடையாளம் கண்ட ரிஷப மலைப் பகுதிகளில் ரோஹிதர்கள் என்னும் கந்தர்வர்கள் இருக்கிறார்கள் என்கிறான் அவன். சிவந்த நிறம் உடையவர்களை ரோஹிதர்கள் என்பார்கள். அவர்கள் உடல் நிறமும், முடி நிறமும் சிவப்பாக இருக்கும். சிவனுக்கும் செஞ்சடையோன் என்ற பெயர் உண்டு. அந்தி வண்ணன் என்ற பெயரும் உண்டு. அப்படி சிவந்த அதாவது சிவனது நிறமும் சிவப்பு. முடியும் சிவப்பு.நிறமும், முடியும் கொண்ட மக்கள் அந்தத் தென் கோடியில் வசித்தார்கள் என்று வால்மீகி ராமாயணம் சொல்லவே, அந்தப் பகுதி மக்களுக்கு ஏற்றாற்போல, அங்கு குடி கொண்ட சிவனும் காட்சி தந்தான் என்று தெரிகிறது. மேலும் நிறம் என்பது ஓரிடத்தில் விழும் வெய்யிலைக் கொண்டுதான் என்று முன்பே பகுதி 8-இல் கண்டோம். அந்தத் தென் கோடியில் வாழ்ந்த மக்கள் சிவப்பு நிறமாக இருந்திருப்பார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
  •  
  •  
  • தென்னன் தேசம் என்பதும், அது இருந்த சாகத்தீவு என்பதும், பூமத்திய ரேகைக்கு சிறிது வடக்கில் ஆரம்பித்து, தென் துருவம் அருகில் வரை பரவியிருந்த்து. சாகத்தீவின் வர்ணனையில் ஸ்யாம மலை இருந்தது என்று பார்த்தோம். (பகுதி 58). அங்கு வாழ்ந்த மக்கள் கருப்பு நிறமாக இருந்தார்கள் என்றும் சஞ்சயன் சொல்லக் கேட்டோம். அந்த இடம் பூமத்திய ரேகையை ஒட்டி இருந்தது. எனவே அங்கு வாழ்ந்த மக்கள் கருப்பாக இருந்தனர். ஆனால் பூமத்திய ரேகைக்குத் தெற்கே செல்லச் செல்ல சூரிய ஒளி அதிகம் விழாது. அப்படி இருக்கும் ஒரு பகுதியில் மக்கள் சிவந்த நிறமாக இருப்பது சாத்தியம். எனவே 700 காவதம் என்று 7500 கி.மீட்டருக்கும் அதிக தூரம் (பகுதி 45) பரவியிருந்த தென்னன் நாட்டில் வாழ்ந்த  மக்களில் சிவந்த நிறம் கொண்டவர்களும் இருந்திருப்பார்கள், கருத்த நிறம் கொண்டவர்களும் இருந்திருப்பார்கள்.

  • அது மட்டுமல்ல அந்த ரோஹிதர்களைக் கந்தர்வர்கள் என்றழைக்கிறான் சுக்ரீவன். ஐந்து விதமான குடிப் பெயர்கள் கொண்டவர்கள் என்று அவர்களது பெயர்களையும் சொல்கிறான்.

  • அவை சைலூசம், கிராமணி, சிக்ஷா, சுகா, பப்ரு என்பன. சைலூசன் என்றால் நடிப்பில் வல்லவன் என்று பொருள். கிராமணி என்றால் கிராமத்துக்குத் தலைவன். சிக்ஷா என்றால் ஆசிரியன். சுகா என்றால் சுகமாக, சந்தோஷமாக இருப்பவன். ப்ப்ரு என்றால் செந்நிறம் உடையவன். இவர்களெல்லாம் கந்தர்வர்கள் என்கிறான். கந்தர்வர்கள் என்றால் பாட்டும், கூத்துமாக கவலையில்லாமல் திரிந்து கொண்டு வாழ்கையை இலகுவாக வாழ்பவர்கள். அவர்களுக்குத் திருமண விதிகளும் கிடையாது. கந்தர்வ விவாகம் என்கிறோமே, உற்றாரையும், மற்றோரையும் கலந்து கொள்ளாமல், தானே ஒரு பெண்னைப் பார்த்து விரும்பி அவளுடன் உறவு கொள்ளுதல் - அது இந்தக் கந்தர்வர்களது வழக்கம்.

  • இதைத் தமிழில் களவியல் என்கிறோம். களவியலில் ஈடுபட்ட மக்கள் அந்தத் தென் கோடியில், மதுரேசன் தெய்வமாக இருந்த பதியில் வாழ்ந்து வந்தனர். அந்தக் களவியலைத்தான் இறையனாரான சிவ பெருமான், தான் அருளிய இறையனார் அகப்பொருளின் ஆரம்பத்தில் கந்தருவ வழக்கம் என்று சொல்லி ஆரம்பிக்கிறார். இறையனார் அகப்பொருளிலும், வால்மீகி ராமாயணம் தரும் விவரங்களிலும், ஒரே வார்த்தை, ஒரே கருத்து இடம்பெற்று இருப்பதைப் பாருங்கள். ஆதியில் இருந்த மக்கள் களவியலில் ஈடுபட்ட மக்கள் ஆவர். இமயமலையிலும் கந்தர்வர்கள் வசித்தார்கள். ரிஷப மலையை ஒட்டி இருக்கும் பகுதியிலும் கந்தர்வர்கள் வசித்தார்கள். வாழ்க்கை முறையால் இவர்களுக்குத்  தொடர்பு இருக்க வேண்டும். அதைப் பிறகு கூறுவோம். இங்கு சொல்லப்படவேண்டிய முக்கியமான விவரம், மதுரேசன் ஆண்ட மதுரைப் பதியில் வாழ்ந்த மக்கள் களவியலில் ஈடுபட்ட மக்கள் என்பதே.

  • அந்த மக்களது பெயரை ஆராய்கையில் மற்றுமொரு முக்கிய விவரமும் கிடைக்கிறது. அவர்கள் இசையிலும், ஆட்டத்திலும் ஆர்வமும், திறமையும் கொண்டவர்கள். இசை என்பது மனித மொழியின் முதல் உருவாக்கம், ஆதியில் மக்கள் பேசி வந்த மனித பாஷைக்கு இலக்கணம் இல்லை. ஆனால் இசை இருந்திருக்க வேண்டும். இசையுடன் இருந்திருந்தால் கேட்க இன்னும் மதுரமாக இருக்கும். அப்படி மதுரமாக இசையுடன் கூடிய மொழியாக அவர்கள் பேசவே அந்த மனித மொழிக்கு மதுர மொழி என்ற பெயர் உண்டாகியிருக்க வேண்டும்.

  • சங்க நூல்களில் நாம் என்ன காண்கிறோம்? பாணர்கள்தான் பெரும்பாலும் பாட்டிசைத்துப் பரிசில் பெற்றனர். புறநானூறு 335 இல் துடியன், பாணன், பறையன், கடம்பன் என்ற நான்கு குடிகளைப் பற்றிச் சொல்கிறார் மாங்குடி கிழார். (மாங்குடி என்ற இடத்தைச் சேர்ந்தவராக இருக்க வேண்டும். மாமரங்கள் அதிகம் வளரவே மாங்குடி என்று பெயர் பெற்றிருக்கும். மாமரத்தை மதுமா என்று குறிக்கும் வழக்கம் தமிழில் உண்டு.) இந்த நான்கு குடிப் பெயர்களுமே பாட்டு மற்றும் இசையைக் குறித்து எழுந்தவையே.

  • பண் இசைத்துப் பாடுபவன் பாணன். இசையைக் கூட்டுவதற்கு இந்த நாளில் தம்புரா இருப்பது போல, அந்தப் பாணர்கள் யாழைக் கையில் கொண்டு இசை மீட்டினர்,

  • அவன் பாடுவதற்கேற்றாற்போல துடிப் பறை அடிப்பவன் துடியன். "துடியிசை” என்ற இசை சங்க நூல்களில் சொல்லப்படுகிறது. துடியோசைக்கு ஏற்ப ஒரு பெண் தன் கால் சிலம்பு ஒலிக்க அடியெடுத்து வைத்த விதத்தை பரிபாடல் 21 -இல் காண்கிறோம். இசைக்கு ஏற்றாற்போல பறை அடிப்பவன் பறையன், பாட்டும், இசையும் இருந்தால் போதுமா? அங்கு நடனமும் வேண்டும். அதற்காக்க் கூத்தாடுபவன் கடம்ப மாலை தரித்த கடம்பன். இந்தக் கலவை சிவ பெருமானிடமும் உண்டு. தென்னாடுடைய அவன் வாழ்ந்த இடம் கடம்ப வனம் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன. அவனும் பறை அடித்து ஆடிபவன். அந்தத் தென்னன் தேசத்தில் கடம்ப மரங்கள் அதிகம் இருந்திருக்க வேண்டும், அதன் மலரை அணிந்து கொண்டு கடம்பர்கள் கூத்தாட பாணம் பண் பாட, துடியனும், பறையனும் ஒலிச் சேர்க்கை தர அதில் கிடைக்கும் இசையின்பம் மதுரமாக இருந்திருக்கும். இந்த மக்களும் ஆதியில் கந்தர்வர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அல்லது கந்தர்வர்களின் வழியில் இவர்கள் வந்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில் இவர்கள் கொடுத்த இந்த இசைக் கலவையைத் தருவதில் கந்தர்வர்களும் பெயர் பெற்றவர்கள்.

  • அந்தப் புறநானூற்றுப் பாடலில், இந்த நான்கு குடிகளைத் தவிர வேறு குடிகள் கிடையாது என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. அந்தப் பாடல் முழுவதையும் தெரிந்து கொண்டால் இது விளங்கும். அந்தப் பாடல் சொல்லும் கருத்து:- பூக்கள் என்று சொன்னால் 4 பூக்களைத் தவிர வெறு கிடையாது, (அந்த 4 பூக்கள் பெயரும் முழுமையாக சுவடிகளில் கிடைக்கவில்லை.) உணவு என்று சொன்னால் வரகு, தினை, கொள், அவரை இவை நான்கு தவிர வேறில்லை. குடிகள் என்று சொன்னால், துடியன், பாணன், பறையன், கடம்பன் என்னும் நான்கு குடிகளைத் தவிர வேறில்லை. கடவுள் என்று சொன்னால் போரில் பகைவருக்கு முன் நின்று போரிட்டு யானையை வீழ்த்தித் தானும் வீழ்ந்து நடுகல்லாகிப் போகிறானே, நெல் தூவி வழிபடப்பட்ட அவனைத் தவிர வேறு கடவுள் இல்லை.

  • உயர்வானதாகவும், பரவலாகவும் காணப்பட்ட விவரங்களை, ‘இவற்றைத் தவிர வேறு இல்லைஎன்று இந்தப் பாடல் சிறப்பித்துச் சொல்கிறது. பாணன் உள்ளிட்ட நான்கு குடிகளைத் தவிர மற்ற குடிகளும் இருந்திருப்பார்கள். ஆனால் அவர்களை விட இந்தக் குடிகளுக்கு ஒரு சிறப்பு இருந்திருக்கிறது. அது என்னவாக இருக்கும் என்றால், இந்தக் குடிகளே இசை, கூத்து, நாடகம் ஆகியவற்றை வழி வழியாகச் செய்து வந்தவர்களாக இருந்திருக்க வேண்டும். கந்தர்வர்கள் இவற்றில் தேர்ந்தவர்கள். அந்தக் கந்தர்வர்கள் ரோஹிதர்கள் என்ற பெயரில் தென் கோடியில் இருந்தனர். அவர்கள் பாடலாலும் மனித மொழியானது மதுர மொழியாக கருதப்பட்டிருக்கலாம். மக்களிடையே வழங்கி வந்த மதுர மொழிக்கு, மெருகூட்டி, இலக்கணம் வகுத்து, தமிழ் என்று முறைப்படித்தியிருக்கிறார்கள் இறையனாரும், அகத்தியனாரும்.

·         குமரகுருபரர் அவர்கள் எழுதிய மதுரைக் கலம்பகத்தில்’ தமிழும், மதுரமும் கூட்டிய விவரம் ஒன்று வருகிறது.

”குமரவேள் வழுதி உக்கிரனெனப் பேர் கொண்டதுந்
தண்டமிழ் மதுரங் கூட்டுணவெழுந்த வேட்கையால் எனில்
இக்கொழி தமிழ்ப் பெருவையாரறிவார்.(ம-க 92)

·         இதில் சொல்லப்பட்டுள்ள குமரவேள் என்பது முருகனாக இருக்கலாம். மீனாட்சி- சுந்தரேஸ்வரருக்குப் பிறந்த உக்கிர பாண்டியன் என்பவன் குமரனாக இருக்கலாம். குமரன் என்றாலும் அழகன் என்னும் பெயர் உண்டு என்பது இங்கு நோக்கத்தக்கது. புறநானூறு உள்ளிட்ட  பல நூல்களில் உக்கிர குமாரனைப் பற்றிய செய்தி வருகிறது. பொங்கிய கடல் மீது வேலெறிந்து தன் கால் வரை நிற்கச் செய்தவன் அவன். அதனால் அவனுக்குக் கடல் வடிம்பலம்ப நின்ற பாண்டியன் என்ற பெயர் வந்தது. அவன் வழியில் பாண்டிய அரச பரம்பரை வளர்ந்த்து. அவன் காலத்தில்தான் முதல் தமிழ்ச் சங்கம் ஆரம்பித்த்து.

·         அதை விவரிக்கும் இந்தப் பாடலில் தண்டமிழும், மதுரமும் சேர்த்து என்று எழுதப்பட்டுள்ளதை, தமிழுடன் இனிமை சேர்த்து என்று சொல்லி விடலாம். அப்படிச் சொன்னால், தமிழுக்கு இனிமை என்பது முதலில் இல்லை. பிறகு சேர்க்கப்பட்டது என்றாகி விடுகிறது. இந்த வரிகளை வேறுவிதமாக அதாவது - தமிழையும், மதுரத்தையும் கூட்டி பெருமை பெற்ற தமிழ் என்றும் சொல்லலாம். அதாவது முதலில் மதுரம் என்ற பெயரில் அந்த மொழி மனிதர்கள் பேசிய மொழியாக இருந்து, அதற்கு இறையனார் என்ற சோமசுந்தரரும், அகத்தியனாரும், இலக்கணம் வகுத்து, முறைப்படுத்தி, தமிழ் என்ற பெயர் கொடுத்தார்கள்.

·         அப்படிச் செம்மைப்படுத்திய மொழியை வளர்ப்பதற்காகவும், பரப்புவதற்காகவும் சங்கம் கூட்டினார்கள்.


·         பழைய நூல்களில் சங்கம் கூட்டித் தமிழ் வளர்த்தான் பாண்டியன் என்ற சொல் பிரயோகம் வருவது சிந்திக்கத்தக்கது. ஒரு மொழியை இலக்கணத்தால் செம்மைப் படுத்திவிட்டு, அப்படியே விட்டு விட்டால் அதை மக்கள் பயன் படுத்த மாட்டர்கள். அப்படி செம்மைப்படுத்தப்பட்ட மொழியை மக்கள் உபயோகிக்க வேண்டும் என்றால், அவர்களுக்கு அதில் ஊக்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். அதற்குச் சங்கம் உதவியது. அதனால் சங்கம் கூட்டித் தமிழ் வளர்த்தனர் என்று சொல்லியிருக்கின்றனர்.


·         தமிழில் பாடல் இயற்ற ஊக்குவித்து, அதற்குப் பரிசாக இறையனாரே தனது சங்கணிந்த காதினைத்தீட்டிக் கேட்டார் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளதால், செம்மைப் படுத்தப்பட்ட தமிழை மக்கள் போட்டி போட்டுக் கொண்டு கற்கக் கூடிய சூழ்நிலை உண்டானது.

·         அதுவரை சமஸ்க்ருத்த்தில் மட்டுமே பாடல்கள் இயற்றி, இறைவனுக்குப் படைத்தார்கள். தமிழ்ப் பாடல்களையும் இறைவன் செவி மடுப்பான் என்றதும், தமிழ் மொழிக்கும் அந்தஸ்து கூடி விடுகிறது.


·         இதற்கு உதாரணமாக மதுரைக் கலம்பகம் பாடல் 46 ஐச் சொல்ல்லாம்.
பாணறா மழலைச் சீறியாழ்
மதுரப் பாடற்குத் தோடுவார் காதும்..”

என்று யாழ் மீட்டி பாணர்கள் பாடும்  மதுரப் பாடலுக்கு, தோடுடைய செவியாரான இறையனார் தன் காது கொடுத்துக் கேட்டார்” என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

இங்கு ஏன் தமிழ்ப் பாடல் என்று சொல்லவில்லை?
மதுரப் பாடல் என்று ஏன் சொல்ல வேண்டும்?

பாணர்கள் எளிய மக்கள். அவர்கள் பண்டிதர்கள் அல்ல. அவர்கள் ஆதியில் மற்ற மக்களைப் போல மதுர மொழி பேசி வந்தவர்களே. அதனுடன் தமிழ் இலக்கணம் கூட்டிப் பாடுகிறார்கள் என்றால், அதை இறையனார் கண்டிப்பாகச் சிலாகிப்பார் அல்லவா? சங்கத் தோட்டையே பரிசாக்க் கொடுத்து விட்டார். இப்படித்தான் சங்கம் வளர்ந்தது.

மதுர மொழி என்று முதலில் வழங்கி வந்ததற்கு ஒரு காரணம் இருக்க வேண்டும். இனிமையான பாட்டாக மக்கள் அடிக்கடி பாடி வந்திருக்க வேண்டும். அதில் எழும் ஓசை நயத்தால் அந்த மொழி கேடபதற்கு இனிமையாக இருந்திருக்க வேண்டும். இதற்குச் சான்றாக பரிபாடலைச் சொல்லலாம். இசையுடன் கூடிய பரிபாடல் போன்ற இசை நூல்களைத் தான் முதல் சங்கத்தில்  அதிகம் அரங்கேற்றி இருக்கிறார்கள்.  இசையும், நாடகமும், இயல்பாகவே சாதாரண மக்களிடம் உண்டாவது. அவற்றைச் செம்மைப்படுத்தினார்கள். கூடவே இலக்கணத் தமிழையும் சேர்த்து முக்கூடல் என்றாக்கினார்கள். 

’மும்மைத் தமிழ்க் கூடன் மூல லிங்கம்’ என்று சோம சுந்தர்ரை மதுரைக் கலம்பகம் கூறுகிது (ம-க- 36).

இதையே தண்தாரான் கூடல் தமிழ்” என்று இறையனார் அகப்பொருள் முதல் பாடலில் கூறுகிறது. மூன்று தமிழைக் கூட்டினார்கள் என்றால், சேர்த்தார்கள் என்றும், பெருக்கினார்கள் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். முதலில் மக்க்ளுக்குப் பரிச்சயமான இசையும், ஆதி மக்களின் வாழ்க்கையியலான களவும், காந்தருவமும், அக வாழ்க்கையையுமே அதிகம் இடம் பெற்றன. இதைப் பற்றிச் சொல்லும் நச்சினார்க்கினியர் இவ்வாறு சொல்கிறார்:-

முந்து நூல் அகத்தியமும், மாபுராணமும், இசை நுணுக்கமும், அவற்றுட் கூறிய இலக்கணங்களாவன: எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, சந்தம், வழக்கியல், அரசியல், சோதிடம், காந்தருவம், கூத்தும் பிரிவுமாம்

இதில் சோதிடம் பற்றி பிறகு அறிவோம். மற்ற எல்லாமும், இசைத் தமிழைச்  சார்ந்து இருப்பதும், அக வாழ்க்கையைச் சார்ந்திருப்பதும் முக்கியமான செய்திகளாகும். இசை என்பது மனிதனின் முதல் பொழுது போக்காக இருந்திருக்க வேண்டும். தன் குரலையே பல விதமாக அவன் சோதித்துப் பார்த்து, இன்பம் தரும் இசையை அவன் கண்டு பிடித்திருப்பான். அதைக் கேட்க மதுரமாக இருந்திருக்கும். அதனால் முதலில் உண்டான அந்த மனித பாஷையை மதுர என்று அழைத்திருக்கிறார்கள்.

அதற்கு இலக்கணம் கூட்டியது சாமனிய மனிதன் அல்ல. இறையனாரும், அகத்தியரும் ஆவர். 

அப்படி இலக்கணம் கூட்டிய போது, அந்த மதுர என்ற சொல் திருத்தப்பட வேண்டியது என்றானது. மாற்றப்பட வேண்டிய ஒன்றானது.
அது ஏன் என்று யோசித்தால் தொல்காப்பியம்  பிறப்பியல் சூத்திரம் 83 -இன் அடிப்படையில் உந்தி முதல் பரவும் காற்றே ஒலியாகப் பிறந்து, அது சொல்லாக வந்து, அது எழுத்தாக வருவதால், மொழிக்கு இடும் பெயர் வல்லின, மெல்லின, இடையின சொற்கூட்டாக இருப்பது பொருத்தமாக இருக்கும். 

மதுர என்னும் சொல்லிலும், இந்த முக்கூட்டு இருக்கிறது. ஆனால், வல்லின, மெல்லின, இடையின வரிசையில் இல்லை.
ஆனால் தமிழ் என்ற சொல்லில், வல்லின, மெல்லின, இடையின வரிசைப்படி அமைந்துள்ளதைக் காணலா. த-மி- ழ் என்று மூன்றின் தொகுப்பாக, மிகவும் கவனமாகப் பெயரிடப்பட்ட சொல்லாக தமிழ் என்னும் சொல் அமைந்துள்ளது. 

மேலும் மதுர என்பது சமஸ்க்ருதச் சொல். 

அதைச் செம்மைப்படுத்தி, புதுப் பெயரிடும் பொழுது, முற்றிலும் தமிழில் அமைந்த சொல்லையே பயன்படுத்தியிருப்பார்கள். 

அதிலும், தமிழுக்கே உரியதான ழகாரத்தைக் கொண்டு அந்தச் சொல்லை அமைப்பதில் ஒரு அர்த்தம் இருக்கிறது.

அப்படியிருக்க திராவிடவாதிகள் சொல்வதைப்போல திராவிட என்னும் சொல்லிலிருந்து மருவியோ, கடன் வாங்கியோ இந்தப் பெயரை உருவாக்கவில்லை.
 
திராவிட என்னும் சொல் தமிழ் என்றானது என்கிறார்கள் திராவிடவாதிகள்.
திராவிட என்பது, திரவிட என்றாகி,
அது த்ரமிள என்றாகி,
அது தமிள என்றாகி
அதுவே தமிழ் என்றானது என்று
கால்டுவெல் சொன்னதைப் பிடித்துக் கொண்டார்கள்
திராவிடவாதிகள்.
ஆனால் அதைத் தமிழ் அறிந்தவர்கள் ஒத்துக் கொள்ளலாமா?

ஏனெனில்,  
திராவிட  என்பது  தமிழ்  ஆனது என்பது 
தொல்காப்பிய வட சொல் திரியும் சூத்திரத்தை ஒட்டி அமையவில்லை. 
த்ராவிட என்னும் சொல்லில் உள்ள த்ரஎன்னும் சொல் உருமாற வேண்டும்.
அதைத் த்ரமிள என்று எடுத்துக் கொண்டாலும்,
என்னும் எழுத்து என்று உருமாற வேண்டும்.

ளகரம் ழகரமாகலாம் (சோள = சோழ)
ஆனால் திர அல்லது த்ர என்பது தகரம் ஆகாது.

ஒலிக் குறிப்பில் கரம், தகரம் ஆகலாம்.
அதாவது தமிள (damiLa) என்பது  தமிழ (thamiza ) என்றாகலாம்.

ஆனால் திரமிள என்றால் அது  திரமிழ அல்லது த்ரமிழ என்றுதான் ஆகும்.
தமிழம் என்றாகாது.

த்ரமிள என்றாலும், திரமிழம் என்றுதான் ஆகும் ,
த்ரவ்யம் என்பது திரவியம் என்பது ஆவது போல.

அப்படியிருக்க
வட சொல் திரியும் முறையை அறியாமல்,
கால்டுவெல் செய்த சொற்பிரயோகம்
ஒத்துக் கொள்ளத் தக்கதல்ல

ஆனால் தமிழ் என்னும் சொல் திருத்தமாக,
ஆராய்ந்து ஏற்படுத்தப்பட்ட சொல் என்பது அது அமைந்த முறையில் தெரிகிறது.
மதுர என்றழைக்கப்பட்ட மொழிக்கு முழுவதும் அதே பொருளில் தமிழ் என்று திருத்தமாக வடிவமைத்துப் பெயரிட்டிருக்கிறார்கள்.
அந்த்த் திருத்த்தை சாமானிய மனிதன் செய்யவில்லை.
தெய்வமே செய்தது.
மனித பாஷை என்ற அந்தஸ்து தமிழுக்கு இருந்திருந்தால்தான் இந்தப் பெருமை தமிழுக்குக் கிடைத்திருக்கும்.

மதுர மொழிக்கு இலக்கணம் கொடுத்து, செம்மைப்படுத்தி, தமிழ் என்ற பெயர் சூட்டி, அதை வளர்க்க தலைச் சங்கம் கூட்டியிருக்கிறார்கள். அது ஆரம்பித்த காலக்கட்டமே, தமிழ் என்னும் மொழியாகப் பிறந்த காலக் கட்டம் எனலாம்.

12,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் முதல் சங்கம் கூட்டவே, (பகுதி 44) மனித பாஷையான மதுர மொழி, 12,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் தமிழ் என்னும் பெயர் பெற்று, இலக்கணத்தால் செம்மைப்படுத்தப்பட்டு, சங்கம் மூலம் வளர்க்கப்படலாயிற்று.

இந்த மாற்றம் நடந்த பிறகுதான் ராமாயணம் நடந்திருக்கிறது. ராமாயண காலக் கட்டம் இன்றைக்கு 7000 வருடங்களுக்கு முன்னால் என்று பார்த்தோம். (பகுதி 14) அப்பொழுது முதல் ஊழி முடிந்து, கவாடபுரத்தில் இடைச் சங்கம் நடந்து கொண்டிருந்தது. எனினும், பாரதத்தின் பிற பகுதிகளில் வாழ்ந்த மக்களிடையே மதுர மொழி என்றே அது தொடர்ந்து வழங்கி வந்திருக்க வேண்டும். மேலும், சமஸ்க்ருத மொழியில் ராமாயணம் எழுதப்படவே, தமிழ் என்னும் சொல்லின் சமஸ்க்ருதப் பெயரான மதுரம் என்ற சொல்லாலே அது ராமாயணத்தில் சொல்லப்பட்டிருப்பது பொருத்தமே.

ஏனெனில் இந்தப் பெயரைப் போலவே ஒரு தமிழ்ப் பழமொழியும் சமஸ்க்ருத மொழி பெயர்ப்பில் ராமாயணத்தில் வருகிறது. அதை அடுத்த கட்டுரையில் காண்போம்.





45 கருத்துகள்:

  1. உங்கள் கட்டுரைகள் அருமையானவை தொடரட்டும், இது என் மனதில் ஆழமாக எழும் வினா, மதுரை “மீனாட்சி-சுந்தரேஸ்வரர்” கோவில் என்பது தற்போது வழங்கப்படும் பெயர், இதன் ஆயிரம் வருடத்திற்கு முற்பட்ட தூய தமிழ் பெயர் “அங்கயற்கண்ணி-ஆலவாய் அழகன், இது போல் தமிழ்நாட்டு கோவில்கள், ஊர்கள், என நிறைய பெயர்கள் சமஸ்கிருதத்தில் மாற்றம் செய்யப்பட்டுள்ளது, இதன் நோக்கம் தமிழை மறைத்து சமஸ்கிருதத்தை பரப்புவதற்காகவா? தெளிவாக்கவும்....

    பதிலளிநீக்கு
  2. கட்டுரை 43 , 48 ஆகியவற்றைப் படியுங்கள். ஆலவாய் என்பது ஏன் என்பதும், அதனையே கபாடம் என்றும் அழைத்ததும் தெரிய வரும். பல விவரங்களுக்கும், சமஸ்க்ருதத்திலும், தமிழில் ஒரே பொருளில் பெயர்கள் வழங்கி வந்தன. ஒரே காலக் கட்டத்தில் இவ்வாறு பெயர்கள் எழுந்தன என்று காட்டும் மரபணு ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள் உள்ளன. இங்கு எங்கே மரபணு வருகிறது என்று பார்க்கிறீர்களா? மரம், விலங்கு போன்றவற்றையும் மரபணு ஆராய்ச்சி மூலம் ஆராய்ந்துள்ளனர். அதன் மூலம் அவை தோன்றின இடம் தெரிய வருகிறது. அவர்றின் பெயர் ஆராய்ச்சியையும் செய்த போது, அந்தத் தோற்றம் இடத்துக்குத் தொடர்பு இருப்பது தெரிய வருகிறது. அதை ஆராய்ந்த போது சமஸ்க்ருதமும், தமிழும் ஒன்று சேர பேசப்பட்ட இடத்தில் இந்த தோற்றமும், பெயர்களும் எழுந்துள்ளன என்று தெரிய வந்துள்ளது. இவற்றின் மூலம், பல சொற்களுக்கும் ஐரோப்பிய மூலம் கிடையாது என்று நிரூபித்துக் கொண்டு வருகிறார்கள். அப்படிச் செய்த ஒரு ஆராய்ச்சியின் ஒரு விவரமான காங்கேயம் காளை பற்றி 60 ஆம் கட்டுரையில் தொட்டுக் காட்டியுள்ளேன். இந்தத் தொடரின் பின்னால் ஒரு முக்கிய தருணத்தில் அது குறித்த பிற விவரங்கள் வரும். மேலும் இந்தத் தொடரிலேயே சில பூக்கள், மரங்கள், ஆகியவற்றின் பெயர்கள் சொல்லப்பட்டிருக்கும். அவை தமிழ், சமஸ்க்ருதம் ஆகிய இரு மொழிகளிலுமேயே சொல்லப்பட்டுள்ளது. அவற்றைப் படிக்கும் உங்களைப் போன்றவர்கள் ‘தமிழை மறைத்து சமஸ்க்ருதத்தைப் பரப்பினார்கள்’ என்பீர்கள். ஆனால் ஆராய்ச்சியாளர்கள் அப்படிச் சொல்வதில்லை. இரண்டு மொழிகளும் பேசிய ஒரே மக்களால் தான் அப்படிப் பெயரிடப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்கிறார்கள். திராவிட வாதிகளுக்கு ஆராய்ச்சி மனப்பான்மை இல்லை என்று நொபுரு அவர்கள் சொலவதை மெய்ப்பிக்காதீர்கள்.

    இவ்வாறு நான் சொல்வதற்கு மன்னிக்க வேண்டும். ஆனால், இதுவரை நீங்கள் எழுதி வந்துள்ள கருத்துரைகளைப் படிக்கும் போது, நீங்கள் முழுவதும் இந்தத் தொடரைப் படிக்காமலோ அல்லது, சமஸ்க்ருதக் காழ்ப்புணர்ச்சியைப் பரப்புவதற்காகவோ அல்லது திராவிடவாதியாகவோ இப்படி எழுதுகிறீர்கள் என்ற எண்ணம் ஏற்படுகிறது.

    தமிழும் மனித பாஷையாகவும், சமஸ்க்ருதம் வேத / தேவ பாஷையாகவும் இருந்து வந்திருக்கிறது. உங்களைப் போன்றவர்களை விட அதிகத் தமிழ்ப் பற்று கொண்ட அகத்திய ரிஷி, பாண்டிய மன்னர்களால், சமஸ்க்ருதத்துக்கு முதல் வணக்கம் தரப்பட்டது. நீங்கள் கவலைப் படுகிறிர்களே ‘ஆலவாய்’ என்னும் பெயரைப் பற்றி, அந்த ஆலாவயைப் பற்றி விரிவாகத் தெரிந்து கொள்ள நம்மிடம் இன்று இருப்பது திருவிளையாடல் புராணம்தான். அதில் வரும் ஆலவாய் காண்டத்தில், 2 ஆம் சங்கம் உண்டாக்கியபோது சமஸ்க்ருத மொழியின் 48 சமஸ்க்ருத அட்சரங்களே 48 புலவர்களாகப் பிறந்து தமிழ் வளர்த்தனர் என்று சொல்லபப்ட்டுள்ளது. காண்க 64 ஆம் கட்டுரையை.

    இன்னும் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம். பாண்டிய, சோழ மன்னர்கள் எழுது வைத்துள்ள செப்புப் பட்டயங்களில் சமஸ்க்ருதம், தமிழ் ஆகிய இரண்டு மொழிகளிலும் எழுதி வைத்துள்ளார்கள். ஒரு பாண்டிய மன்னன் (பெயர் குறிக்கப்படவில்லை), சமஸ்க்ருதம், தமிழ் ஆகிய இரண்டிலும் பண்டிதர்களுக்கு ஒப்பாகத் தேர்ச்சி பெற்றான் என்று சின்னமனூர் செப்பேடுகளில் எழுதப் பட்டுள்ளது. தமிழுக்கும், சமஸ்க்ருதத்துக்கும் ஒன்றாக, இறையனார் இலக்கணம் தந்தார் என்று சொல்லும் புராணச் செய்தி உண்மையே என்னும் வண்ணம் இலக்கண ஒற்றுமைகள் இரண்டு மொழிகளுக்கும் உள்ளன. சமஸ்க்ருத ஐந்திர வியாகரண சாஸ்திரத்தைப் படித்துத்தான் தொல்காப்பியரே தொல்காப்பியம் எழுதினார். தமிழ்ப் பார்ப்பனர் என்னும் கட்டுரையை இந்தத் தொடரில் படியுங்கள். சமஸ்க்ருதம், தமிழ் இரண்டுமே இந்த நாட்டில் வாழ்ந்தன என்பதை மறுக்க முடியாது. உங்களால் ஒத்துக் கொள்ள முடியவில்லை என்பதால் நஷ்டம் உங்களுக்குத்தான்.

    பதிலளிநீக்கு
  3. Dear Jayashree,

    You have been writing excellent articles... I've never forgotten to read your articles. Pls tell me one thing where took place the war between Lord Subramanya and Sooran, is it present Thirichendoor or some else... Sivakumar

    பதிலளிநீக்கு
  4. // Pls tell me one thing where took place the war between Lord Subramanya and Sooran, is it present Thiruchendur or some else.//

    Present day Thirup-param kundram, Madurai (Meenakshi temple) Thirumaaliruncholai etc were established after the Pandyans shifted their capital to Madurai after the 3rd deluge which happened 3500 years ago. That combination of places existed in ThenMAdurai (தென் மதுரை)-about 12,000 years ago. Wherever they shifted after deluges, the people reestablished them and continued the memory and worship.

    I will be writing it in forthcoming articles as also the significance behind daksha yaagam, Shiva shifting his abode to the South after his fury on Dakshan - for the sake of reestablishing new cycle of mankind, the meaning of 6 females of Kaarthikai bringing up Murugan etc.

    All these have some geological relevance in Nature and using the geological history we can even pinpoint the period of dakshan. If you are curious to know now itself, browse the net for 'Toba catastrophe theory' which happened 70,000 years ago. The re generation of mankind after that spread to today's India. Almost all of us from India to Europe to Russia to Americas have our ancestors from this group.

    Coming to Thiruchendur, though I have not analysed the existing literary works in tamil on Murugan, I have gone through only to the extent that is needed for this article. As per that, Ugra Pandyan, son of Meenakshi - Sundareswarar was regarded as Murugan or Kumaran. Madurai kalambakam says so. The location of Murugan as the prince of ThenMadurai was deep south which I have indicated earlier in the series.

    The Deep south is regarded as the home for Asuras like Sura padman. In the description on Murugan's victory over Sooran, we come across an expression "குருகு எறிந்த குமரன்" in Paripadal. I will write about this in a latter article. Kurugu means kundram (குன்றம்) or hill. A surprising similarity is that the early work of 1st sangam also bore the same name as Muthukurugu and Muthunaarai (முதுகுருகு) This was lost and so far we have not come across any reference to what this work was about. But going by the name Mudukurugu, I infer that it was about the leelas of Murugan in Kurugu (hills)

    It was in a hill that Murugan met Valli, of hunter tribe (Thirupparam kundram). The region explained in the above article also had such olden tribes. The Paripadal song says how Murugan married Valli to clinch a balance between celestials (Devanai) and a humans (Valli), thereby making us infer that the celestial incarnation such as Murugan created a connection with Humans by his marriage with Valli.

    Perhaps the Mudukurugu which was in musical form contained the story of marriage with Murugan and his escapades in Thirup param kundram which was close to ThenMadurai.

    Kurugu is related to Sooran also. Therefore I infer that Muthukurugu of 1st Sangam was about the feats of Murugan which happened in a location around Thenmathurai (தென் மதுரை). Thenmadurai was not part of Jambu dweepa, but of Shaka dweepa - this is my contention.

    Because Surapadman was said to have hidden the way to Jambudweepa in the north (paripadal)in the form of a mango tree (paripaadal says). For the location of Shaka dweepa which I have explained in the series, Jambu dweepa is in the north of it. So the hindrance caused by Sooran is in a hill / mountain (90 degree mountain range)that is now submerged but which was part of Jambu dweepa. By this description, the present day Thiruchendur was same as the old one and it was the location of sooran vadam.


    A detailed study of all works on Murugan must be done to establish the original locations of all the padai veedukaL. I am not concentrating on that topic now.

    பதிலளிநீக்கு
  5. நீங்கள் எண்ணுவது போல் நான் திராவிடவாதியோ, சமஸ்கிருத எதிர்வாதியோ அல்ல உங்கள் கட்டுரைகளளை ஆர்வத்தோடு படிப்பவள், உங்கள் கட்டுரைகள் அறிவுபூர்வமாக இருபினும் பிராமணர்களையும், சமஸ்கிருதத்தயும் தனித்து உயர்த்தி காண்பிப்பது போல் தெரிகிறது, இதை பொதுவாக படிக்கும் யாருக்குமே இந்த எண்ணம் தோன்றும், இது மனதில் ஒரு நெருடலை ஏற்படுத்துகிறது.

    பதிலளிநீக்கு
  6. கவி அவர்களே,

    //பிராமணர்களையும், சமஸ்கிருதத்தயும் தனித்து உயர்த்தி காண்பிப்பது போல் தெரிகிறது இதை பொதுவாக படிக்கும் யாருக்குமே இந்த எண்ணம் தோன்றும்//

    உங்களுக்குத்தான் வந்திருக்கிறது. இதுவரை யாரும் அப்படி கருத்து சொல்லவில்லை. இனி யாரேனும் சொன்னாலும் என் பதில் இது:-

    உள்ளதை உள்ளபடி சொல்வதுதான் இந்தத் தொடர். நீங்கள் வரிசையாக ஆழ்ந்து படித்து வந்தீர்கள் என்றால், இந்த சந்தேகம் வந்திருக்காது. நானும் உங்கள் நோக்கத்தைச் சந்தேகப்படும்படி கருத்துரைகளை இட்டிருக்க மாட்டீர்கள் என்பது என் கருத்து.

    பதிலளிநீக்கு
  7. தமிழன் திராவிடனா தொடரிலுள்ள அறுபத்தெட்டு கட்டுரைகளையும் படித்தேன்.

    எனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி உண்டானது.. ஏனெனில் இவ்வளவு தெளிவாக எழுதியுள்ளீர்கள் என்பதால் மட்டும் அல்ல, இதற்கு தேவையான விவரங்களை சேகரிக்க எவ்வளவு காலம் சிரமப்பட்டு இருப்பீர்கள் என்று நினைத்தாலே மெய் சிலிர்க்கிறது.

    எல்லாம் வல்ல, எங்கும் நிறைந்த, யாதும் அறிந்தாளின் அருள் உங்களுக்கு எப்போதும் கிடைக்கட்டும் என்று தேவி மகா திரிபுர சுந்தரியை வணங்கி நிற்கிறேன்.
    இந்த கட்டுரைகள் அனைத்தும் பலராலும் படித்து மகிழப்பட வேண்டியவை என்பதால், பேஸ் புக்கில் என்னுடைய பக்கத்தில் சேர்த்துள்ளேன்.

    கணிப்பொறியில் அமர்ந்து படிப்பது, கண்களுக்கு மிக சிரமமாக உள்ளது. எனவே, இந்த தொடர் திரிசக்தி போன்ற பதிப்பகங்களால் புத்தகமாக வெளியிடப்பட்டால் அனைவருக்கும் உதவியாக இருக்கும்.

    பதிலளிநீக்கு
  8. நன்றி பாலசந்திரன் அவர்களே.

    நிறைய விஷயங்களைச் சொல்ல வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்.முக்கிய விஷயங்கள் இன்னும் வர இருக்கின்றன. இந்தத் தொடரில் சொல்லப்பட்டு வரும் விஷயங்கள், பல காலமாகவே என் மனதில் இருந்து வருவது. மேலும் மேலும் படிக்கப்படிக்க, புது கருத்துக்களும் உண்டாகின்றன.

    தமிழன் திராவிடனில்லை என்று மிக நிச்சயமாகச் சொல்லமுடியும் என்றாலும், 2 வருடங்களுக்கு முன் வெளி வந்த 8 க்கும் மேற்பட்ட மரபணு ஆராய்ச்சி முடிவுகளும், க்ளென் மில்னே, கிரஹாம் ஹான்காக் ஆகியோரது கடல் மட்ட, ஆழ்கடல் ஆராய்ச்சி முடிவுகளும் அறிவியல் ரீதியாகவும் அசைக்க முடியாத ஆதாரங்களைத் தருகின்றன. அது மட்டுமல்ல, அவர்கள் தந்துள்ள ஆராய்ச்சி முடிவுகள் நம் புராண, இதிஹாசக் கதைகளில் சொல்லப்பட்டவை உண்மை என்றும் நிரூபிக்கின்றன. அவர்களது ஆராய்ச்சிகள் தரும் பக்க பலத்துடன், தமிழ், மற்றும் சமஸ்க்ருத நூல்கள் தரும் விவரங்களைத் தொகுத்தால், தமிழ்ர், இந்தியர் என்று மட்டுமல்ல, உலகின் பெரும்பான்மையான மக்களது பூர்வீகத்தை ஆராய முடியும். இந்தத் தொடர் அதில் ஒரு பங்கைச் செய்கிறது.

    உங்கள் நல்லெண்ணத்திற்கும், தேவியின் அருளுக்கும் நான் பாத்திரமாகிறேன் என்பது என்னுடைய பாக்கியம். இந்தக் கட்டுரைகளைப் பரப்புவதற்கு மகிழ்ச்சி. இந்தத் தொடர் முடிந்தவுடன், புத்தகமாக வெளியிடலாம் என்ற ஒரு எண்ணம் இருக்கிறது.

    பதிலளிநீக்கு
  9. Dear Jayasree Mam,
    I have thought of asking about Lord Murugan's legends and his link with Sakha Dweepa.It was a coincidence that the same was asked here and explained by you. I guess that in the future you may do a detailed study regarding this.

    I am also eager to know the geological details related to this topic as you have mentioned above.

    Regards
    Chalam

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. Dear Mr Chalam,

      Just now posted an article - which is part of a debate on Greek vs Vedic astrology - in my English blog in which I have written a part on Muruga. Please read it, You will find it in the latter part of the article.

      http://jayasreesaranathan.blogspot.in/2013/09/is-vedic-astrology-derived-from-greek_27.html

      நீக்கு
  10. Dear Jayasree Mam,
    //As per that, Ugra Pandyan, son of Meenakshi - Sundareswarar was regarded as Murugan or Kumaran. Madurai kalambakam says so. The location of Murugan as the prince of ThenMadurai was deep south which I have indicated earlier in the series//

    Can we assume that the legend of Ugra Pandyan latter assimilated in to the mythology of Lord Karthikeya at later stage and evolved in to the current mythology of Lord Muruga.Will that mean Lord subramanya mentioned in vedas is a personality different from Ugra Pandyan who was Lord Muruga and later these two personalities were merged to form the common mythology of Lord Muruga.


    //A detailed study of all works on Murugan must be done to establish the original locations of all the padai veedukaL. I am not concentrating on that topic now//

    Since Lord muruga was considered as "Tamil Kadavul", tamils being his beloved people, the study would reveal more significant facts.

    I observe that, all the castes(kulam which would be more appropriate) have some legend about the mythical origin of their ancestors.
    In that line of thought I read about the links which my present kulam or caste have with kanda puranam.It was said that our ancestors descended from veerabahu, on of the nine warriors who accompanied Lord Muruga in his battle against the demons, it was said that later they took weaving as their profession.

    If Ugra Pandyan who was lord muruga and the "nava veerarkal" were in ThenMadurai, then can I trace my toot to root to ThenMadurai during Pandyan's reign.

    In that case most of the castes we find in tamil nadu today would have originated in Sakha Dweepa and thus having a long history than what was believed.

    Please provide your insights regarding these thoughts.

    Regards
    Chalam

    பதிலளிநீக்கு
  11. Dear Mr Chalam,

    The stories of Skanda must be read as how I said we must read Indra's stories. I hope you recall the 3 way depiction of Indra I have written early in this series. Like him, Skanda is also understood as a Concept in Nature, as one who really lived in huuman form and mingled with commoners and as a God.

    The Daksha yaaga and its aftermath are happenings related to Nature and Skanda's birth connected with that story is also a happening in Nature. Let me not keep up the secret of it and say here that the eruption of Mount Toba in Indonesia that happened 70,000 years ago was the manifestation in Nature of Shiva destroying Thiripuram. The Paripadal depiction of skanda is unique from other written records in that it goes well with this eruption and the after-cooling of the flowing landmass. Mt Toba eruption is an important landmark in the trace of mankind in genetics and I will be writing all that.

    At another level Muruga walked on this earth and married Valli. The Veriyaattam of Velan which is repeatedly expressed in Kurunthogai can not be dismissed, because without a progenitor of those customs, they would have come into existence. The breaking of Kurugu, Krouncha etal were done by this Muruga very much in human form. It is not just a cult. I place Krouncha in New Zealand and the Maori tribes as having Mayuri connection to Muruga's army. There are resemblances which I will write in this series.

    You said about Veera bahu connection to your kulam. Can you give details? I have some info on a people of Kancheepuram who were driven by Karikal Chozan (allegedly) who were worshipers of Veera bahu. The info that you give could help me in fine tuning that.

    One thing, these kancheepuram people had their location previously in Gujarath and before that in 'Dravida" with Manu and much before that in Shaka dweepa in the South!!

    //In that case most of the castes we find in tamil nadu today would have originated in Sakha Dweepa and thus having a long history than what was believed.///

    Yes.

    பதிலளிநீக்கு
  12. Dear Mam,
    Thank you very much for your elaboration.Now I clearly understand the 3 level significance of Deities.
    // I place Krouncha in New Zealand and the Maori tribes as having Mayuri connection to Muruga's army//.
    This is what exactly I am thinking about.The legend of skanda might cover a larger territory.

    A lot of researches has been done on Ramayana and Mahabaratha on historical perspective.Thanks to those scholars, people started seeing the epics as a historical fact.

    But the legend of Lord Muruga as evidenced in sakanda purana was seen under mythological perspective only due to lack of research.

    As Your excellent work on shaka dweepa have connection to this subject, it would be appropriate for you to expand the research on skanda purana.This would influence the Lord Muruga's bhaktas to see their beloved Lord in historical perspective also.

    This was not done before and I personally think that only you have the right knowledge for this task.



    //The info that you give could help me in fine tuning that.//

    Though I do not like to identify myself through
    a particular caste, I would like to trace the root through the connected myth.

    I took the following from wikipedia.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Sengunthar

    "Mythical origin from Navavirars
    Legend[48] says Lord Siva was enraged against the giants who harassed the people of the earth and sent forth six sparks of fire from his eyes. His wife, Parvati, was frightened, and retired to her chamber and in so doing, dropped nine beads from her anklets. Siva converted the beads into as many females, to each of whom was born a hero with full-grown moustaches and a dagger. These nine heroes, namely Viravagu, Virakesari, Viramahendrar, Viramaheshwar, Virapurandharar, Viraraakkathar, Viramaarthandar, Viraraanthakar and Veerathirar with Lord Subrahmanya at their head, marched in command of a large force, and destroyed the demons. Kaikolar claim to be the descendants of these warriors. After killing the demon, the warriors were told by Siva that they adopt a profession, which would not involve the destruction or injury of any living creature and weaving being such a profession, they were trained in it. Chithira valli,[49] daughter of Virabahu, one of the above commanders was married to Musukunthan and gave birth to Angi Vanman. His descendants were claimed as first generation of Sengunthars. The above legend was also depicted by Adhi Saiva saint Kachiappa Sivachariyar of Kanchipuram around 14th to 15th century AD[50] in his masterpiece Kanthapuranam.[51]"

    Thanks for making me understand these things so I would be able to pass the right knowledge to the next generation

    Regards
    Chalam

    பதிலளிநீக்கு
  13. Thanks for the valuable leads Mr Chalam. The Musukunthan connection is interesting. There is good amount of info on Musukunthan in Mahabharatha, I will check and look for any further leads.

    I will give some info on Murugan related issues. But I can not venture out to write on all/ most events of Skanda purana, as I have to study the entire text first and analyse. It will take time. But what I will be covering in this series on Murugan will be core issues that will give a connect to the people to the distant past.

    Thanks once again for the inputs. You mentioned Kaikolar. Is there any info on them?

    பதிலளிநீக்கு
  14. //A lot of researches has been done on Ramayana and Mahabaratha on historical perspective.Thanks to those scholars, people started seeing the epics as a historical fact.

    But the legend of Lord Muruga as evidenced in sakanda purana was seen under mythological perspective only due to lack of research.//

    It is because the land where Murugan's leelais happened are gone for most part!

    பதிலளிநீக்கு
  15. Dear Jayasree Mam,
    //I will give some info on Murugan related issues. But I can not venture out to write on all/ most events of Skanda purana, as I have to study the entire text first and analyse. It will take time. But what I will be covering in this series on Murugan will be core issues that will give a connect to the people to the distant past.//

    Thanks for the consideration.I remember reading from a book that there were around 20 tribes in Africa who worshiped a Mountain Deity in the name "Murunga".

    I feel that in the future whent start your venture in this subject, lot of interesting info will be revealed.

    //You mentioned Kaikolar. Is there any info on them?//

    Kaikolar and Sengunthar are Synonymous and are commonly called as Senguntha Mudaliars.

    They were predominantly saivaities and worshiped
    Lord Muruga and Amman in different names in different places. They were warriors, traders and weavers.

    I am not sure how the clan was mythologically linked to the Lord Murugan's legend.

    I found these information in wikipedia.


    //Thanks for making me understand these things so I would be able to pass the right knowledge to the next generation//

    Only now I understood the proper context of the sentence "Thennadu udaya Sivanae pottri"(Thennadu denoting the shaka dweepa)


    Regards
    Chalam

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. Dear Mr Chalam,

      I worked on your input on Sengunthar - Kaikkolar and found a connection to Greece! Please read my recent article on this at

      http://jayasreesaranathan.blogspot.in/2013/10/is-vedic-astrology-derived-from-greek_29.html

      Thank you.

      நீக்கு
    2. Dear Mr Chalam,

      You used to ask about historicity of Lord Muruga / Kanda / Skanda. The Skanda cult is so widespread that I am looking at all possible proofs from South America to Australia to Indonesia to Africa to Scandinavia. My 3 part article on ear piercing culture of the Vedic society deals with the influence of Skanda cult of Shamanism (like "Velan veriyattam") that controls Yakshas and the Tamils called as Tamoanchan by Olmec people of Mexico (1500 BC) in South America. They were written in English as they had to be circulated to scholars around the world. (They would be written in Tamil in this blog later.) They are uploaded in this blog and can be read here.

      http://thamizhan-thiravidana.blogspot.in/2013/12/long-ear-culture-from-india-to_729.html

      நீக்கு
  16. உங்கள் கட்டூரைகள் அனைத்தையும் படித்தேன். உண்மையில்; அருமை..
    உங்களுடைய எண்ணங்கள் உண்மையில்; ஒவ்வொருவரையும் சிந்திக்க தூண்டும்.
    ஆனால் மதுரை என்பதற்தற்கு நீங்கள் அளித்த விளக்கம் என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை
    ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் குழந்தைக்கு கூட மதுரைக்கு விளக்கம் தெரியும்
    முதுமை+ஊர் மூதூர் (மிக பழமையான ஊர்) மூதூரை என்பது பின் மதுரை என்றானது..
    இதுதான் சரியான விளக்கம்.

    பதிலளிநீக்கு
  17. UGAZHNARESH0 சொன்னது…//

    உங்கள் பாராட்டுக்கு நன்றி.

    //ஆனால் மதுரை என்பதற்தற்கு நீங்கள் அளித்த விளக்கம் என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை
    ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் குழந்தைக்கு கூட மதுரைக்கு விளக்கம் தெரியும்
    முதுமை+ஊர் மூதூர் (மிக பழமையான ஊர்) மூதூரை என்பது பின் மதுரை என்றானது..
    இதுதான் சரியான விளக்கம். //

    இது யாருக்குச் சரியான விளக்கம்?
    குழந்தைகளுக்கா?
    குழந்தைகள் இவ்வாறு சொன்னால் நாம் அதை சரி செய்ய வேண்டும். ஏனெனில் மூதூர் என்பது எப்படி மதுரை என்று திரியும்?

    இந்தக் கட்டுரையிலும், கால்டுவெல் கண்டுபிடித்த திராவிடம் கட்டுரையிலும், சொல் திரிபு குறித்த விளக்கங்கள் தந்துள்ளேன். எப்படி ’திராவிட’ என்பது ’தமிழ்’ என்று திரிய முடியாதோ, அப்படித்தான் ’மூதூர்’ என்பதும் ’மதுரை’ என்று திரிய முடியாது. குறில் நெடிலாகத் திரிவது எளிது. ஆனால் இரண்டு நெடில் குறிலாகத் திரிவது கடினம். அதிலும் அவை தன் வகையில் இல்லாத குறிலாகத் திரியாது. மூதூர் என்பது மோதூர் என்றாகலாம். அல்லது முதூர் என்றாகலாம், அல்லது மட்டூர் (அ) மத்தூர் (கர்நாடகாவில் இருக்கிறது)என்றாகலாம்.

    மூதூர் என்பது இரு சொல் (முதுமை + ஊர்) கொண்டது. மை விகுதி குறைந்து, து = ஊ என்பது தூ என்றானது. நெட்டொலியினால், முதல் எழுத்தும் நெடிலானது. மூ என்பது மு ஆகலாம். ஆனால் மூதூர் என்பதில் வரும் இந்த இரண்டாவது நெடில் இருக்கிறதே, அது எப்படித் திரியும்? திரிய வழியில்லை. ஊ என்னும் வரு சொல்லின் நெடில்தான் இரண்டு நெடில்களைக் கொடுத்தது. அந்த இரண்டு நெடில்களும் குறைந்து, கடை எழுத்து ஐகாரம் எப்படிப் பெற முடியும்?


    தமிழை உயர்த்திச் சொல்லிக் கொண்டே, அந்தப் பெயரே வட மொழிச் சொல்லிலிருந்து திரிந்து வந்தது என்று சொல்வது எப்படித் தவறோ, அவ்வாறுதான், மதுரேசன் என்னும் ஈசனைச் சுற்றி உண்டான மதுரை என்னும் பெயர் மூதூர் என்னும் பொதுச் சொல்லிலிருந்து வந்தது என்று சொல்வதும்.

    எந்தப் பழமையான ஊரும், மூதூராக இருக்க முடியும். மதுரைக்கு மட்டும் அந்தப் பெயர் அல்ல. இன்னும் சொல்லப் போனால், மதுரையைப் பற்றிச் சொல்லும் மதுரைக் கலம்பகம், மதுரைக் கோவை ஆகிய நூல்களில் மதுரை என்றுதான் சொல்லப்பட்டுள்ளதே தவிர, மூதூர் என்பது மருவி மதுரை ஆனது என்று சொல்லப்படவில்லை.

    ஆனால் மதுரை என்பது, கூடல் என்னும் பெயர் மாற்றம் பெற்றது என்று திருவிளையாடல் புராணம் சொல்கிறது. நான்மாடக் கூடலான படலத்தில் 25 ஆம் பாடலில்,
    “ நான்மாடக் கூடலானதான் மதுரை மூதூர்” என்று மதுரை என்னும் மூதூர் என்று இரண்டும் சேர்த்துச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

    மூதூர் என்பது மதுரை அல்ல, அது ஒரு ஊரைச் சிறப்பிக்கும் பெயர் ஆகும் என்பதை விளக்க, மூதூர் என்று சொல்லப்பட்டுள்ள தமிழ் இலக்கியப் பகுதிகளைக் கீழே தந்துள்ளேன்.

    (தொடரும்)

    பதிலளிநீக்கு
  18. (தொடர்ச்சி)

    1)வம்ப மாக்கள் கம்பலை மூதூர் (மணி. 3, 126) இங்கு மூதூர் என்று சொல்லப்படுவது புகார் நகரம்,.

    2) கவேர கன்னிப் பெயரொடு விளங்கிய
    தவாக்களி மூதூர்ச் சென்றுபிறப் பெய்துதி (மணி. 9-52)

    கவேர கன்னி = கவேரனது மகளான காவேரி
    அவள் பெயர் கொண்ட மூதூர் என்பது காவிரிப் பூம்பட்டினம் என்னும் புகார் நகரம்

    3) பழவிறன் மூதூர் பாயல்கொண்டுநாள் (மணி. 7, 63)
    இதுவும் புகார் நகரம்


    4) மூதூர் நின் பெயர்ப்படுத்தேன் (மணி. பதி. 31).
    இதுவும் புகார்.
    சம்பாபதி என்ற பெயரை காவிரிப் பூம்பட்டினம் என்று நின் பெயரால் (காவேரியின் பெயரால்) ஏற்படுத்துகிறேன் என்று சம்புத் தெய்வம் சொல்கிறது.


    5) இருபாற் பெயரிய வுருகெழு மூதூர் (புறநா. 202)

    இந்த மூதூர் சிற்றரையம், பேரரையம் என்னும் இரு கூறுகளைக் கொண்டதும், மலைப் பகுதிகளில் உள்ளதுமான பழைய நகரம். பாரி மகளிரை மணம் செய்து கொள்ளும்படி கபிலர் இருங்கோவேளிடம் கேட்டுக் கொண்ட போது அவன் மறுக்கவே, அவனைச் சபிக்கிறார். அப்பொழுது இங்கே சொல்லப்பட்ட மூதூரைக் குறிப்பிட்டு, அது கழாத்தலையர் என்னும் புலவர் நொந்து போய்ச் சபித்த்தால் கேடு அடைந்தது என்கிறார். அதைப் போல உன் நகரமும் கேடு அடையட்டும் என்கிறார்.
    இந்த மூதூர் எதுவென்று கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. ஆனால் இது மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில், இன்றைய கேரள, கர்நாடகப் பகுதியில் இருந்திருக்க வேண்டும்.


    6) பேரிசை மூதூர் மன்றங் கண்டே (புறநா. 220, உரை).
    இது உறையூர்.
    கோப்பெருஞ்சோழன் வடக்கிருக்கவே, அவனில்லாத உறையூரைக் கண்டு பொத்தியார் பாடினது. இந்த மூதூர் உறையூராகும்.


    7) மூதூர் மீனநிலயத்தி னுகவீசி (கம்பரா. பொழிலிறுத். 2).
    இந்த மூதூர் இலங்கை நகரம்.


    8) அவன் றொஃறிணை மூதூர் (மலைபடு. 401) இதை நான் ஆராயவில்லை. இது மலை மீதுள்ள நாடாக இருக்க வேண்டும்.

    9) மூதூர் தன்னையுஞ் சவட்டி (சீவக. 1734), இந்த நகரை முந்தின செய்யுளில் ‘தொன்னகர்’ என்கிறது சீவக.சிந்.
    இந்த இடத்தில் இது ஏமமாபுரம் என்னும் ஊரைக் குறிக்கிறது.


    10) கட்டியங் காரன் மூதூர் ( சீவக 1694)
    இந்த இடத்தில் கட்டியங்காரனுடைய ஊரான இராசமாபுரத்தைச் சொல்கிறது.


    11) தெக்கண மலயச் செழுஞ்சேறாடி பொற்கொடி மூதூர்ப் பொழிலாட் டமர்ந்தாங்கு (சிலப். 14, 82).

    ஊர்க்காண் காதையில் வரும் இங்குதான் மூதூர் என்பது மதுரையைக் குறிக்கிறது.

    மணிமேகலையில் பல இடங்களில் மதுரையைத் ‘தக்கணப் பேரூர்’ என்றே சொல்லப்பட்டுள்ளது.

    மூதூர் என்பது ஆரம்பத்தில் தென் மதுரையைக் குறிப்பதாக இருந்தால், அதற்குப் பின்னால் எழுந்த மேற்சொன்ன நூல்கள் பிற ஊர்களை மூதூர் என்று சொல்லி இருக்க முடியாது.

    இவை தவிர இன்னொறு விவரத்தைச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
    சிவனுக்கு ‘மதுரேசன்’ என்று பெயர், அந்தப் பெயர் அடிக்கடி மதுரைக் கலம்பகத்தில் வருகிறது.
    சிவன் கொன்றை மலர் சூடியவன், அந்தக் கொன்றை மலர் தேன் / மது சிந்தும் மலராகும். அவன் ‘தேந்தந்த கொன்றையான்’ (ம-க, 48) அதனாலும் அவன் மதுரேசன்.

    மதுர என்னும் மொழித் தொடர்பையும் இந்தக் கட்டுரையில் காண்டோம். இவ்வாறு மதுரத்துடன் தொடர்பு கொண்ட மதுரையை, மூதூர் என்ற பொதுச் சொல்லிலிருந்து வந்தது என்று சொல்வது - நீங்கள் சொல்வது போல குழந்தைகள் சொல்லலாம். கற்றறிந்தவர்கள் சொல்ல முடியாது.

    பதிலளிநீக்கு
  19. தமிழ் மொழியே பழமையான மொழி.....தயவு செய்து தமிழை வடமொழியுடன் ஒப்பிடாதீர்கள்...............தமிழில் பதிவிடும்போது வடமொழி சொற்களை பயன்படுத்துவதை தவிருங்கள்.................

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. தமிழில் உள்ள வடமொழிச் சொற்களை என்ன செய்வது? இலக்கியம் என்ற சொல்லே லேக்ய (लेख्य) என்ற வட மொழிச் சொல்லிலிருந்து வந்தது என்று தெரியாதா? லேக்ய > இலக்கிய > இலக்கியம் என்று தமிழில் எழுதப்பட்டது என்பது தெரியாதா?

      தொல்காப்பியத்தில் உள்ள காப்பியம் என்ன சொல்? தொல்காப்பியத்தை ஆய்ந்த அதங்கோட்டு ஆசான் என்று தொல்காப்பியம் சொல்கிறதே, அந்த ஆசான் என்ன சொல்? தொல்காப்பியத்தில் உள்ள வடசொற்களை என்ன செய்வது? நீங்கள் இன்னும் என் கட்டுரைகள் பலவற்றையும் படிக்கவில்லை என்று தெரிகிறது. முக்கியமாக 61 ஆவது கட்டுரையைப் படியுங்கள். http://thamizhan-thiravidana.blogspot.in/2011/07/61_12.html

      இதை விடுங்கள். பவித்ரன் என்ற உங்கள் பெயர் எந்த மொழியில் சேர்த்தி?

      நீக்கு
    2. Dear,
      You have written in many replies, that Tamil was the language spoken in the whole Bharatha. Where did the Sanskrit come from.
      Is it from Tamil? If not who brought it? Just curious.
      Thanks.

      நீக்கு
    3. pavithran is a sanskritised form of Tamil name Pavatharan.

      Just like when british came to India they could not pronounce the names the way Indians did and made their own way of pronouncing it. Examples are thousands. Mumbai - Bombay, Kolkotta - Calcutta, Thiruvananthapuram -Trivandrum, Thoothukudi - Tutukorin. And these names were used by the rulers. Same thing happened during those days during the ariyans period. If you go back a little further during the muslim rule, you would see that samething had happened. The degree of power used to implement these rules, you can imagine, during british, and more during the muslim rule, and more and more during the Aryans rule. Do not try to make stories for Sanskrit. all the words in Sanskrit can be explained etymologically with Tamil base. Example pooja: poo + ja. Explain it etymologically. You are doing what they have been doing for thousands of years, making cover-up stories. Wake up. your work and efforts should not be a waste. You have talent, use it in the right way. What is wrong in telling the truth. Truth will prevail no matter how much it is hidden. Sathya meva jeyathe - it is also from old Tamil corrupted by the invaders/ or immigrant. You said Sinhala people came to Srilanka 3000 years BC or so. Even Sinhalese would not accept this. Just like Taj mahal is claimed by muslim as "not-siva temple". One day technology will prove everything dear.
      I know you wont publish this. But this is for you only.

      Thank you.

      நீக்கு
    4. // Where did the Sanskrit come from.
      Is it from Tamil? If not who brought it? Just curious.//

      There is Vedic sanskrit and classical sanskrit. Vedic sanskrit is timeless and exists forever. One who catches the necessary wave length starts speaking out Vedic sanskrit. That is the basis of Creation. Read my comments in the 6th article to know more about it. I have quoted there an article by Prof Yajna Subramaniyam, a scientist in New Jersy on the experiments done on Vedic sanskrit.

      It is from Vedic sanskrit Tamil and classical sanskrit germinated.The Pirappiyal Suthram in Tholkappiyam refers to Vedas as the source to learn maatras, Read my 61st article.

      Read the comment section of the 54th article where a comparative analysis of Tamil and Sanskrit letters is done, It shows that the very grammar of Tamil and Sanskrit were complementary in nature proving the dictum that grammar of both Tamil and Sanskrit (classical Sanskrit and not Vedic Sanskrit) were taught by Lord Shiva simultaneously to Agasthya and Panini.

      நீக்கு
    5. பெயரில்லா mentioned two words 'pavitra' and 'puja'.

      Both these words have Sanskrit roots and not Tamil roots. Panini explains the etymology of Pavitra. The root word is 'puu' in Sanskrit which means 'cleanse' Similarly Puja is derived from Sanskrit root 'puuj' which means 'reverence'

      Check this page in the book of Sanskrit roots:- https://archive.org/stream/rootsverbformspr00whitrich#page/98/mode/2up

      While doing the comparison of similar Tamil and Sanskrit words, we have to check the meaning and application of the words too. For example words such as 'pindam' and 'Mantram' described in Tholkappiyam are Sanskrit words basically because the roots and etymology exist in Sanskrit. In 74th article you can read an explanation of it.

      Similarly Pavitra (puu+ itra) has its roots in Sanskrit and application too. From 'puu' meaning to cleanse, pavitra is pure and the pavitra finger is the ring finger where Vediks wear the pavitra ring made of darbai grass for purifactory purpose. Perhaps the English word 'pure' derived from Latin 'purus' was originally derived from Sanskrit.

      On Puja, the 'ja' is not a Tamil letter. Wherever the 'ja' exists in Tamil, know that it is derived from Sanskrit. The wikipedia article was perhaps the source for your mis-conception on Puja as having Tamil roots. The German writer who had written that Puja was perhaps derived from Dravidian languages was wrong. In ancient Tamil texts, the reference is to "poovum, punalum ittu vazhipaduthal' but never shrank it as Poosanai. Both are different. Poo is part of the vazhipaadu.

      But Puja means 'reverence'. Its further manifestation is 'Pujya". To understand this we must analyse Pujyam. Pujyam means zero. The idea of zero is that it sucks everything within it. Anything multiplied by zero is zero and anything divided by zero is infinity. This is characteristic Almighty Brahman. This is discussed in Chandogya Upanishad as "Shoonyam" wherein the concept of "Tat Tvam asi" (That are Thou) is explained. Since Pujya had such characteristic, it is highly venerable. In Sanskrit the meaning is the word. In 66th article I have explained it.

      நீக்கு
    6. //There is Vedic sanskrit and classical sanskrit. Vedic sanskrit is timeless and exists forever//
      You brainless psycho. Sanskrit was never spoken language in any part of the world . Sanskrit was artificial language created by early Tamils later it was hijacked by minority immigrant nomad Arya Bahamians and there is no single scientific evidence available to support to you comment. Sanskrit can't function without Tamil and this was well proved by Deva neyan.

      நீக்கு
    7. //Funny comment. Prove what you say.//
      Hey whore's daughter first you provide evidence to support your all statements.You people are the dangerous fucking race( Arya-Brahmins) of the world.You people should be wiped out from the earth.

      நீக்கு
    8. The above comment is cleared for posting to show the readers the standard of the persons supposedly speaking for Tamil. Such comments will not be cleared henceforth.

      நீக்கு
    9. You said"
      Read the comment section of the 54th article where a comparative analysis of Tamil and Sanskrit letters is done, It shows that the very grammar of Tamil and Sanskrit were complementary in nature proving the dictum that grammar of both Tamil and Sanskrit (classical Sanskrit and not Vedic Sanskrit) were taught by Lord Shiva simultaneously to Agasthya and Panini. "

      This clearly shows your talent.
      Exactly what muslim claims that Quran was given by Allah, and the Bible was revealed by God. No place for science.

      Pooja is = poo + ja = poo + sey. and ja is a distorted form of sey. When you say something god given means you are trying to hide something. How long? You can entertain people with anything but You can't educate.
      Brahmin = from Tamil = peru + maannan = great learned. twisted and distorted like Bombay to Mumbai,
      Ilakkiyam = Ilakku + iyam. all are Tamil words. Anything with "iya(m)" in Sanskrit is from Tamil. For example Sanakiyam = Sanakan + iyam, vaaku + iyam = vaakiyam the root word is vai + vikuthi
      There rare thousands more. Sanskrit was from Tamil. You can not avoid it. Look at the way you explained it for Paanini. That was correct. I like Sanskrit too, But I can not lie. Go with science and the proof. Please use your wisdom for exposing the truth. Do your duty, do not bother the fruit. Follow Bagavath Geetha correctly, please. Do not give funny etymology for "lekya". Look at the "ya" in "lekya" = lek + ya . the root words has any meaning?
      In Tamil ilakku + iyam. each one has its own meaning. Each one can combine with other root wrds and for meaningful words. for example ilakku +ann + am = ilakkaNam, and Sanskrit was a created language like Europian "Esperento" for a need. You can not fool all the people all the time. This is internet era. If you want to enjoy glory of the Tamil's fast join the club. You cannot hide the fact for a long time dear. Come on, Fist the Aryan and then the European hid the fact. now the modern Tamil(?).
      See, Kumari kanndam, Indus valley, Sumeria, Ilam(Persia), Etruscan, Creatan, Egyptian, and many more are not deciphered yet? They know the truth, and they do not want to expose it. And make stories. What do you gain? I don't understand.
      Allah = Al + la = pure Tamil word. Can you work on this. please.
      This is the route: Sumeria -> Babylonia -> Arabia, and Israel. It is very simple. All the religions are offshoots of Hinduism.
      Thank you.

      நீக்கு
    10. I understand your agenda. So answering only that part which requires reply. It is your definition of Ilakkiyam as ilakku + iyam.
      Now tell me what is the meaning of Ilakku. Is it anyway connected to what Ilakkiyam means. Moreover find out whether words starting with 'la' exist in Tamil. Where such words exist what is the prefix used?

      Your comment shows your lack of knowledge of Tamil too.
      If comments like yours without basis and substance are written, please note I wont care to answer.

      Moreover it is obvious you have not yet read the links and the other articles in this blog.

      நீக்கு
    11. You are trying to prove that Allah is a Tamil word. I understand your agenda. Let me tell you who is a Tamil. I am reproducing it from my old article in English blog http://jayasreesaranathan.blogspot.in/2011/08/big-thanks-to-ms-jayalalithaa-for.html

      A Tamil is not a Tamil by virtue of having the ability to speak Tamil or for being born to parents who speak Tamil. But a Tamil is one who considers this land as his, the rivers as his and the Deities who are associated with this land and rivers as his. He may move to any other land, but only as long as he considers the deities of this land as his and follows the worship of these deities and the festivals of these deities, can he be considered as a Tamil. None others who worship other deities can claim themselves as Tamils because just by speaking Tamil, one can not to be considered as Tamils, By this Christians and Muslims who speak Tamil can not be considered as Tamils, just because they speak Tamil. Even we speak English but that does not make us English people, for the simple reason that we do not follow English culture. Similarly let not all those Christians, Muslims and Atheists who do not follow the core principle of deity- culture of the ancient Tamils be not considered as Tamils.


      They know this pretty well, that is why they are trying to subvert the Hindu basis of Tamil Culture in all possible ways of which the attempt to change the New Year to Thai was one. For all those who may find this view of mine as unacceptable, I want to draw attention to what Shahi Imam told yesterday on Anna Hazare movement. He called upon the muslims of this country not to support Anna's movement. Because they can not accept this land as their God. They can not call this land as their Mother or Goddess. Similarly the Christian organizations have opposed Anna's movement. For these 2 communities, their Gods lie outside India. They can not accept the Gods of this land. The same logic holds good in the case of who a Tamil is.

      (continued)

      நீக்கு
    12. A Tamil is one who swears allegiance to the numerous Hindu Gods of this land.Any one taking glory on Tamil's literary past and culture can not accept alien Gods imported from outside. Let all those who have allegiance to outside Gods, call themselves as Christians and Muslims who can speak Tamil but not as Tamils who are Christians and Muslims.

      In the context I also wish to sound a warning to all those who have defied the Hindu culture of Tamils and taken refuge in alien religions, that defiance of Gods of Tamil land would only land them in trouble as those deities which were once worshiped by their Hindu ancestors are now neglected by them after they have embraced alien religions. That would afflict their off-springs from the 3rd generation onwards.

      They want to claim yourselves as Tamils and not want to give up the language. Giving up a language would not do any harm. But giving up the deity of the land would do. More important than the language is the deity that guarded this land. By giving up these deities / by ignoring them, they have no right to claim any connection to Tamil lands and its basic culture which is Hindu.

      To cite just one text, Silapapdhikaram is full of Hindu Gods, description of worship of those Gods, Hindu customs of which one full chapter was dedicated to the marriage of Kanangi and Kovalan which was done as a Brahma Vivaha and numerous narrations on Karma theory and many characters coming to know of the past birth happenings etc. This Karma theory is the very core of the Hindu Concept. Even the decision of the Cheran King to found a temple for Kanangi was made after a discussion with his wife on concept of Godhood of Hinduism.


      (continued)

      நீக்கு
    13. The entire story of Kannagi was narrated to the author by Kannagi Herself according to this text. Before concluding Kannagi in Deity form (after consecration) delivers an advice to the author which is full of Hindu Thought. She begins by calling people to know what is God and search for God in order to get a better understanding. The last advice is to do good karma in order to get a better rebirth! These two certainly can have no resonance with the Christians and Muslims. Any one shifting to these 2 religions, automatically forfeit their connection to Tamil culture and therefore to Tamil language. But these people and atheists do not accept this. That is why they are causing trouble to True Tamils by meddling with their customs and culture or claiming Allah as Tamil word!!!!!

      (Given below is the full text of Kannagi's advice to Ilango in the last chapter of Silappadhikaram)

      ”தெய்வம் தெளிமின் தெளிந்தோர்ப் பேணுமின்
      பொய்யுரை அஞ்சுமின் புறஞ்சொல் போற்றுமின்
      ஊனூண் துறமின் உயிர்க்கொலை நீங்குமின்
      தானம் செய்ம்மின் தவம்பல தாங்குமின்.
      செய்ந்நன்றி கொல்லன்மின் தீநட் பிகழ்மின்
      பொய்க்கரி போகன்மின் பொருண்மொழி நீங்கன்மின்
      அறவோர் அவைக்களம் அகலாது அணுகுமின்
      பிறவோர் அவைக்களம் பிழைத்துப் பெயர்மின்
      பிறர்மனை அஞ்சுமின் பிழையுயிர் ஓம்புமின்
      அறமனை காமின் அல்லவை கடிமின்
      கள்ளும் களவும் காமமும் பொய்யும்
      வெள்ளைக் கோட்டியும் விரகினில் ஒழிமின்
      இளமையும் செல்வமும் யாக்கையும் நிலையா
      உளநாள் வரையாது ஒல்லுவ தொழியாது.
      செல்லும் தேஎத்துக் குறுதுணை தேடுமின்
      மல்லல்மா ஞாலத்து வாழ்வீர் ஈங்கென்”

      Note செல்லும் தேஎத்துக் குறுதுணை தேடுமின்

      This is Hindu concept of rebirth. In this there is no place for Allah or Jesus. Kanngi's wrath would not leave them who claim so.

      நீக்கு
  20. I appreciate your knowledge of Tamil. At the same time you are blinded by the love of Sanskrit. How long you can do this? One day you are going to hit the wall.
    You say: It was Tamil spoken by even Rama, Sita and Hanuman. Then who spoke Sanskrit? Then: explain the etymology of: lekya (லேக்ய (लेख्य)
    I am just curious dear, no harm intended.
    Thamk you.
    Have a look at:
    http://drannadurai.com/x/admin/articles1.php?id=194

    பதிலளிநீக்கு
    பதில்கள்
    1. Spoken language at the time of Ramayana was Tamil or rather Proto-Tamil, known as Madhura bhasha. Read my research article in English here: http://jayasreesaranathan.blogspot.in/2013/04/hanuman-and-sita-conversed-in-madhura.html

      Infact Spoken Tamil is very old even before sangam was set up 12,000 years ago. The early settlers on India who moved from Indian Ocean habitat were speaking that Tamil. Their first settlements were on the western shore of South India, Vaivasvatha Manu was one among them. They were originally called as Dravidas (Sanskrit word). My recent article on Mundas bring out these. That article can be downloaded from here: http://www.scribd.com/doc/221731922/Munda-people-a-product-of-Parashurama-s-fury

      If you can not download, read them all here: http://jayasreesaranathan.blogspot.in/2014/04/mundas-fused-culture-of-tamil-and.html

      This link is to the 10th article in that series. There you can read the Tamil connection to many Munda words and also on Dravida Manu!!

      Coming to the word Lekhya லேக்ய (लेख्य)

      First of all, no word in Tamil starts with 'la'. A prefix such as 'e' will be added for such words. From this the first level understanding is that ilakkiyam and ilakkanam are not indigenously Tamil words. 'Lakkiyam' is adopted as 'ilakkiyam' and 'lakkanam' is adopted as 'ilakkanam.

      For Ilakkiyam, the root word is Sanskrit 'likh' meaning 'scratch" Check the Sanskrit root here:- https://archive.org/stream/rootsverbformspr00whitrich#page/146/mode/2up

      It means scarification of or scratching bark. Writing started by scratching the tree barks. Therefore likh came to signify writing. From Likh > Likhya > Lekha > Lekhya. The word patram also is Sanskrit as Patram means leaf. Likita patram means written leaf. What we say as "paththiram" in land dealings is derived from this word only.

      In the word likh / lekh, it is likh/ lekh + ya = lakhya > ilakkiyam in Tamil.

      In the word 'ilakkanam', the sanskrit root word is 'laksh'.
      It is 'laksh' + Nam = lakshanam > lakkanam > ilakkanam.

      Ilakkiyam from lekhya in sanskrit has similar meaning = writing
      ilakkanam from lakshana in sanskrit has similar meaning = characteristics.

      The link you have given contains stuff that can be easily challenged. They are not true.

      நீக்கு
    2. You have quoted the link http://drannadurai.com/x/admin/articles1.php?id=194

      Please check the Tamil Nigandu "Choodamani nigandu" to know the meaning and Tamil words for months and stars. they will show how absurd your quoted article is.

      For east reference check my article here - at the end of it I have given the Nigandu meanings

      http://www.tamilhindu.com/2010/01/tamil-new-year-starts-in-chithirai-1/

      நீக்கு
    3. Thank you dear.
      you have said: "Infact Spoken Tamil is very old even before sangam was set up 12,000 years ago. The early settlers on India who moved from Indian Ocean habitat were speaking that Tamil. Their first settlements were on the western shore of South India, Vaivasvatha Manu was one among them. They were originally called as Dravidas (Sanskrit word). "

      My question is : Who was speaking Sanskrit at that time to call Tamil as Dravidas? Was Sanskrit a separate language spoken by some other people at that time? OR Were the two languages spoken by the same people, existing side by side?
      But from other article of yours I have read that it was Tamil people who lived all over the present India. Please answer these questions?

      நீக்கு
    4. @ பெயரில்லா

      Without reading the articles as a series, you are asking this. I have explained what Dravida means and how and where it was used.

      Tamil and sanskrit co-existed together with Tamil as spoken language and sanskrit as Vedic language in the remote past. Later when grammar was formed, it was formed simultaneously for Tamil and Sanskrit. That was how Classical Sanskrit as we have today was formed. The time period was 12,500 years ago.

      There are many many articles on this issue in my English blog. Perhaps the following views written by me in the article http://jayasreesaranathan.blogspot.in/2012/11/date-of-indian-civilization-pushed-upto.html
      could shed some quick light.

      First read that article in that link to know the wide presence of a common people from Madagascar to Andes mountain across the Indian Ocean and Pacific ocean some 25000 years ago. Their common language was proto-Tamil. The same people who elevated spiritually caught up with Vedic sanskrit through meditation.

      Now to your specific points:-

      # The deluge in the story of Vaivasvatha Manu happened at the end of Ice age, when sudden rise on water level happened in the Arabian sea. Manu and his men were settled on the west course of South India in the land that was exposed and extended to the west of the western ghats at that time. Search my English blog for Graham Hancock and you will get into the articles where I have explained this using his inundation maps.

      Dravida Proper was a considerably huge extension in the west off Maharashtra in the western extended land off the western ghats. That stretch was the only habitable region about 14,000 yrs BP. Until the Mahabharata period, (5000 yrs BP) bits and pieces of that stretch were above the sea level as small islands. In the last article of the Munda series, I had explained that and also showed that the Santhima dweepa from where Cholan brought the Ramakuta crown given by Parasurama was there as one among numerous islands off Maharashtra which were since lost into the seas. The link to Munda series - http://www.scribd.com/doc/221731922/Munda-people-a-product-of-Parashurama-s-fury

      # Manu did not sail to Gangetic valley as the Ganges was still confined to Gangothri glacier then. Manu was pushed by the floods to Saraswathi river which was 4 KM wide at that time - via Dwaraka. That is why Dwaraka as the gate gained importance and was remembered throughout after that, and reclaimed every time it was inundated.

      # What were the previous origins of Manu? By the meaning of the name Dravida, I infer that he ran away from a war / fight previously. He means, not just he but his ancestors. The previous incident in my opinion was the war of Daksha in which Shiva and his men destroyed Daksha's people by fire. I consider this as an allusion to the destruction by fire in an earlier era when mankind was huge in the scattered settlements in the Indian ocean. There is a Paripadal (sangam text) verse telling about the destruction caused by each of the Pancha Bhootha one by one in different time periods in the past.

      The last destruction was by water, which wiped off the vital link between east Africa and Sundaland in the Indian Ocean. It started around 14,000 years and ended 3500 years ago in 4 spells of which the last 3 spells disturbed Tamil (Pandyan)settlements in the Indian Ocean.

      (continued)

      நீக்கு
    5. # The destruction by fire occurred before this destruction by water. That was about the war of Daksha in which most people perished in the Indian ocean settlements. The remaining people had split into two, with one group moving towards Arabian sea corridor and settling on the sea shore wherever the shore or extended land was available going up to the limit of Maharashtra - Gujarat (Gujarat was not a peninsula then). These people - since they ran away were regarded as Dravida (the etymological meaning which was later modified by Manu himself as Kshatriya vratya.). They carried the proto Tamil - called as 'Kodum Thamizh' which later came to be known as Apa-Brahmsa in Sanskrit

      # Sanskrit was already developed by then. Even as Manu and other survivors started their lives in the stretch off Western Ghats (they did not go inland of South India, probably because of the ghats as a barrier and also because the interior South India was a dense shrubby region not fit for habitation at that time. Hancock's maps show that.

      At the same time, the other group that stayed on had drifted far-South in the Indian Ocean and established Tamil Sangam - of refined Tamil that we speak to day. The Sanskrit was already a developed one by the sages of the previous land before the fire-destruction. In my opinion that was known as Shaka Dweepa at that time. The details of this can be read in in other article in the current Tamil blog. The varna culture was there and Shiva was the deity who gave the rule book of Dharma at that time. Tamil was the colloquial and spoken language of the people all over that region in the Indian ocean in south and south west Asia, including Sundaland.

      # After the fire- destruction (Daksha episode), population was reduced and separated which I explained above. The remaining people of that region started the Tamil Sangam which is dated at 12,500 years BP as per Irayanaar kalaviyal, a 10th century book. That is how we have the division of North and South genetic strains that had a common origin earlier.

      (continued)

      நீக்கு

    6. # This population further dates back to 25,000 years BP when Sundaland was an brimming with habitation. The puranic Sunda- Upasunda must be related to this region with geological meaning.


      # The Daitya Prahaladha, Virochana and Bali lived in Sundaland. In my opinion Varaha, Narasimha and Vamana avathara occurred in Sundaland. A splinter group after Narasimma avatara had landed in the east coast of Andhra pradesh (Vishaka pattna?) from there. The word Andhra means garland of intestines around the neck - a term which is mentioned in Runa vimochan sthothramm of Lord Narasimha. There is a group in Andhra which is genetically different from all the other people of India. Further studies are needed to check if their genetic markers match with any in regions around Sundaland. It must also be mentioned that Sundaland was the region of Kurma avatara. It was the turtle island that in mentioned by Meso American groups as their ancestral region. Anthropologically giant turtles lived in Sundaland. This land underwent many geological and volcanic disturbances as though a churning of the milky ocean was happening. The name Mandarin to Chinese language perhaps was derived from the Mandara malai base on this Turtle island and the churning of this region which is metaphorical of geological disturbances.

      # In this region, the equator splits the land as north and south (Deva and Asura). Like this we can keep telling a lot of things - all with the help of Mahabharata narrations.

      # In Hindu texts Sunda land was called as Swarnadweepa - where Hiranyapura of Daitya- Danavas was present. Gold smithy was at its peak in that region. Sanskrit (Vedic)was present at that time. Unrefined, pre-Sangam period Tamil was the spoken language.

      # Even before that time a former migration from the South to the North via NW India to Central Europe had happened according to genetic studies.

      # The gold smithy and stone works were carried by Danavas and Mayans to Central Europe. There is a genetic study that says that Neandardals were taught gold works by some advanced people some 40,000 years ago. That advanced people were these danavas.

      # Another proof of this is the golden Lion man discovered in Germany.
      http://frontiers-of-anthropology.blogspot.in/2013/02/ice-age-lion-man-is-worlds-earliest.html

      This Lion man concept is Hindu concept, probably originating form Narasimha avatara that happened in Sunda land.

      (continued)

      நீக்கு
    7. Now coming to the homeland of Tamils.

      If we go into the past as I wrote above, we find that there was NO specific identity as Tamils. People of a vast land spread across the Indian Ocean from Sundalamnd to Magagaskar spoke the proto Tamil which was then called as Madura. Google Madurese - that was also the shoot -up of Madura mozhi. Refer my article http://jayasreesaranathan.blogspot.in/2013/04/hanuman-and-sita-conversed-in-madhura.html

      Coming to the Tamil homeland, the speakers of early Tamil had spread out geographically over a vast region and were diverse as a people. Their ethnicity may be different. Their genetic constitution may be different. Their skin colour may be different. But they all spoke some variation of proto Tamil. They spread as far as Meso- America on the one side and Africa on the other. The presence of proto Tamil was because their ancestors in the remote past, say 25000 years ago lived together as a small group in the India Ocean habitat near the Sundaland - Australia region.

      Of them a small group coming under the rulership of Pandyans were exposed to grammatical Tamil and sustained it through Sangam assemblies. What we retain as grammatical Tamil now was last written 3500 yrs ago. It happened after the last deluge when the last batch of Pandyan survivors landed in Madurai.

      # At that a major arrival of people from Indus- saraswathi region happened when Saraswathi was totally lost by a series of land subsidence and earthquakes.The Velirs and the many artisan castes including stone workers arrived to Tamil lands and settled down around the regions of Chera, Chola, Pandyas. The Patthu pattu kings such as Nalliyak kodan is one such immigrant. Gauda > Koda are same. Gaunda " Kaunda are also of their stock only.

      # But by 9th century AD, more mixing of people had happened. As the 9th century Nacchinaarkkimniyar wrote in his commentary to Tholkappiyam, a small stretch of land in Madurai - Tanjore proper had people who spoke original grammatical Tamil around this time. In other words, the Tamil spoken in the early 3 lands of Chera, Chola and Pandya had shrunk to this region. All the rest - that include the different dialects of Tamil were not from Tamil proper people. They all had mixed origins and were from Manu's descendants.

      # Even the so-called Paraiahs of Chennai - which colonial period census records had recorded as numbering to 3 lakhs at that time, were all of north Indian descendance. They moved to madras then because they were not accepted within their communities for having taken to cow-slaughter and other slaughter during Muslim rule. Their spoken language was Kodum tamil which became Madras Tamil due to influence by English language which they picked up from the British whom they served in the then Madras.

      # The entire belt from Maharastra / Kolapur to Kanyakumari also had migrants from North India, settled over centuries. Their Kodum Tamil had a different slant and became regional dialects of Tamil in due course.

      # From all this you will see that identification of Tamil as a people or race has no basis. By speaking Tamil we regard ourselves as Tamils.That is all. If we say that by speaking this language, a person gets a Tamil identity, then even the Tonga man in Polynesian islands must be regarded as a Tamil as he was a branch from the early settlement in Sangam period.

      நீக்கு
  21. Dear madam

    Kindly share your views on Yezidi tribes spread in Iraq, Iran, Syria landlocked in Central Asia. amazed to know that they share lot of Hindu culture and they worship peacock, snake, fire, sunrise & sunset, believe in reincarnation and no conversion into their clan, strict gotra. its very painful
    to see their persecution in Iraq by ISIS and world watching silently for almost 2 months.

    பதிலளிநீக்கு