திங்கள், 12 டிசம்பர், 2011

ஆரிய-திராவிடக் கருத்துக்களைத் தகர்க்கும் மரபணு ஆராய்ச்சிகள்.

Deluge of Atlantis

Deluge of Atlantis
Deluge of Atlantis

Sunday, December 11, 2011

Yet another genetic study that demolishes Aryan Invasion Theory!

Jayasree recently posted this on his blog and gave me permission to reprint it here. I should reiterate for people that are not really very precise in their usage that "Aryan" means the same thing as "Iranians" and that the oldest known "Aryans" historically were nomads who settled down in early Mesopotamia circa 2000 BC, in sufficient quantitities that they became ethnically the majority there. Shortly after this had happened, a small party of mixed Akkadian-Aryans headed out for new territories to the West and became historically prominent as Abram (Abraham) and Sarah (Sarai) of the Bible. Their names were actually the names of two of the highest deities of the Aryans and also in later India: Brahma and his wife Sarasvati. So please consider that in the light of everything that you thought you knew about "Aryans" up to this point might not be exactly really true. http://hindufocus.wordpress.com/2009/09/20/abraham-brahma-sarah-saraswati/


Yet another genetic study that demolishes Aryan Invasion Theory!

Given at the end of the post is the abstract of and links to a recent genetic study that establishes (once again) that India had served as an incubator for very long for the growth of populations and that they have moved to Northern parts through north India.  From the literary accounts of our Ithihasas, we can trace such movement out of India at 4 times in the past upto 5000 years ago. They are listed here.
(1) At the end of the Ice age when the first floods inundated habitations in the Arabian sea about 13,500 years ago, the people living on the extended land in the west coast of India split into two, with one of them entering the Saraswathy river through its mouth in Dwaraka (first Dwaraka which is now under water. The current Dwaraka is the 7th one, Bet Dwaraka, the 6th and Dwarka of Krishna was the 5th) and another group entering the Persian Gulf and reaching Persia.

I am relying on Hancock and Milne's maps for this. Please read this link:
Manu was called as Dravideshwara (Lord of Dravida land) in Srimad Bhagavatham.
Dravida land is identified in the South west part of India between Goa and Gujarat, by Varahamihira in his book Brihad Samhitha. The land shown in the picture below fits into the description.

The picture below shows the way Manu was taken by the floods through  the mouth of the River Saraswathy at Dwaraka - the first Dwaraka which is now well under the sea.
In the same period Persian Gulf was a land!
There is every chance that a group of people from the Arabian sea habitat, entered through Persian Gulf during the first floods after the end of Ice age and started new life in Persia, Medittaranean  etc. 

In the picture below, the pale white area around the present day lands were once above water. The arrow mark shows Persian Gulf which was a  land before 13,000 years ago according to researches on Inundation and sea level maps.

The original name of Persia was Parswa, a Sanskrit word which means left side. We in India don't take the left course and consider it as inauspicious. Those who entered the region to the left of Saraswathy river were considered as un-Vedic and therefore Mlechas. The first birth of Mleccha- hood of the current era after the end of the Ice age started then. Those who landed in Persia had the same cultural roots with those who entered Saraswathy but due to lack of Vedic connection, those practices degenerated.
(2) In the times of Sagara, the ancestor of Bhageeratha of Ikshvaku dynasty, (before the birth of river Ganga), a great war was fought between the kings of North India and Sagara. The kings were defeated by Sagara who banished them to Mlechahood. They went to the NW and W of Indus and perhaps became yavanas, shakas and Paradas, with stipulations imposed on them to be half tonsured, fully tonsured and growing beard. These are un-vedic looks. They were made to be so. Thus we find a period before 10,000 years ago, where another group from Vedic sect left for the Middle east with memories of Vedic culture. There is no wonder the Vedic and Sanskrit resemblances stayed in those places which however got corrupted over time.

(3)Another banishment of people from Vedic India happened when the so-called Arya -dasyu war took place 8000 years ago. This was actually a war for succession among the 5 sons of Yayathi which Max Muller thought was Aryan- Dravidian war. The losers Anu and Druhu were banished to the Middle East and NW of Afghanistan. Ahura Mazda came in this period. I have analysed this in my Tamil blog which I will translate into English some day. These people were truly obsessed for having to leave the Vedic fold. They maintained contact with main land. It was a few hundred years after this, Rama of Dasaratha was born. Rama's name had spread among the freshly banished people of the Middle East that everywhere Rama shabda was heard. Ramases, Ramadan, Ramallah, Ramath, Ramah Romulus, Rhemus etc came to be heard.

(4) The last time a notable migration happened was when the women and other folks of Arjuna's convoy were abducted by Mlechas (from NW of Indus) when they were being escorted to safer areas after the deluge at Dwaraka that followed Krishna's exit. The Mahabharata gives the account of this in Musala parva from which we come to know that Royal women of Krishna and others, some of them pregnant were abducted by the Mlechas.

Darius, the Aryan of the Aryan must have come in the lineage of one such Royal lady abducted from Arjuna's convoy. The presently talked about Susa in Iran also confirm such abductions. Susa is a Sanskrit word which means 'parturient woman'- a woman in labour, about to give birth to a child. Why should they call a place by that name unless some important woman had labour pain on the way of crossing that place? Anyway, traces of Vedic culture stayed with her / them (the abducted women) and their descendants took pride in calling themselves as Aryans!

The copper plate found in that place (Susa)  shows a man pouring water to another's hand - which happens only in daanam (gifting something by pouring water) - a Vedic practice. So Susa and its culture were formed when an abducted lady of the Arjuna's clan developed labour pain and delivered a baby there. The group must have settled at that place itself and started a new life.
                                        This plate was found in Susa! 
The story of the Iranian Goddess Inanna of Susa has all the trappings of an abused female who took sweet revenge on the society of the abductors by introducing a strange cult such as Sacred prostitution. http://en.wikipedia.org/wiki/Inanna

The recent findings attributing the same period for Susa and Mittani (that has several Vedic marks) correspond to the settlements of displaced Dwarakans .  Closer home, the findings of images of Krishna at Bactria corresponds to the settlements of dislocated Dwarakans after the deluge that followed Krishna’s exit. 
While a group of women were abducted on the way near Indus, others were moved along with the course of river Saraswathy . On the way Rukmini, Krishna’s wife died by entering a pyre. But Sathyabhama, another well known wife of Krishna chose to cross across the Himalayas to lead a life of seclusion. In all probability she crossed Afghanistan and settled in Bactria. The descendants of the people who accompanied her carried the memory of Krishna and Balarama which however degenerated with time. 
                                  Bactrian coins showing Krishna and Balarama. 
Indian diversity. Last genetic nail driven into the AMT-Aryan-Dravidian divide coffin: (Metspalu, Gyaneshwer Chaubey et al, AJHG, Dec. 2011)
Genetic study finds no evidence for Aryan Migration Theory--On the contrary, South Indians migrated to north and South Asians migrated into Eurasia

What geneticists consider a landmark paper has just been published in a highly reputed scientific journal, American Journal of Human Genetics, authored by an international group of geneticists including Metspalu, Gyaneshwer Chaubey, Chandana Basu Mallick (Evolutionary Biology Group in Tartu, Estonia), Ramasamy Pitchappan (Chettinad Academy of Research and Education, Chennai), Lalji Singh, and Kumarasamy Thangaraj (CCMB, Hyderabad). The study is titled: Shared and Unique Components of Human Population Structure and Genome-Wide Signals of Positive Selection in South Asia, The American Journal of Human Genetics (2011), doi:10.1016/j.ajhg.2011.11.010

The study is comprehensive, unlike previous studies of human genome and is unique, because it focuses on large number of populations in South Asia, and India, a region which harbours one of the highest levels of genetic diversity in Eurasia and currently accounts for one sixth of human population in the world.

The study analysed human genetic variation on a sample of 1310 individuals that belong to 112 populations, using new genome-wide data contains more than 600,000 single nucleotide polymorphic sites among 142 samples from 30 ethnic groups of India. The most important scientific findings of the study are: 

• South Asian genetic diversity is 2nd in the world, next only to Africa, mainly due to long periods of indigenous development of lineages and with complex population structure where one can see the different caste and tribal populations.

• Two genetic components among Indians are observed: one is restricted to India and explains 50% genetic ancestry of Indian populations , while, the second which spread to West Asia and Caucasus region. Technically called “haplotype diversity”, it is a measure of the origin of the genetic component. The component which spread beyond India has significantly higher haplotype diversity in India than in any other part of world. This is clear proof that this genetic component originated in India and then spread to West Asia and Caucasus. The distribution of two genetic components among Indians clearly indicates that the Aryan-Dravidian division is a myth, Indian population landscape is clearly governed by geography.

• A remarkable finding is that the origin of these components in India is much older than 3500 years which clearly refutes Aryan Invasion theory of the type enunciated by Max Mueller ! The study also found that haplotypic diversity of this ancestry component is much greater than in Europe and the Near East (Iraq, Iran, Middle East) thus pointing to an older age of the component and/or long-term higher effective population size (that is, indigenous evolution of people).

• Haplotype diversity associated with dark green ancestry is greatest in the south of the Indian subcontinent, indicating that the alleles underlying it most likely arose there and spread northwards.

• The study refutes Aryan migrations into India suggested by the German orientalist Max Muller that ca. 3,500 years ago a dramatic migration of Indo-European speakers from Central Asia shaping contemporary South Asian populations, introduction of the Indo-European language family and the caste system in India. A few past studies on mtDNA and Y-chromosome variation have interpreted their results in favor of the hypothesis, whereas others have found no genetic evidence to support it. The present study notes that any migration from Central Asia to South Asia should have introduced readily apparent signals of East Asian ancestry into India. The study finds that this ancestry component is absent from the region. The study, therefore, concludes that if such at all such a dispersal ever took place, it should have occurred 12,500 years ago. On the contrary, there is evidence for East Asian ancestry component reaching Central Asia at a later period.

• India has one of the world’s fastest growing incidence of type 2 diabetes as well as a sizeable number of cases of the metabolic syndrome, both of which have been linked to recent rapid urbanization. The study points to a possible genetic reasons and recommends further researches on four genes – DOKS, MSTN, CLOCK, PPARA – implicated in lipid metabolism and etiology of type 2 diabetes.

Dec. 9, 2011

Shared and Unique Components of Human Population Structure and Genome-Wide Signals of Positive Selection in South Asia

Mait Metspalu1, 2, 13, , , Irene Gallego Romero3, 13, 14, Bayazit Yunusbayev1, 4, 13, Gyaneshwer Chaubey1, Chandana Basu Mallick1, 2, Georgi Hudjashov1, 2, Mari Nelis5, 6, Reedik Mägi7, 8, Ene Metspalu2, Maido Remm7, Ramasamy Pitchappan9, Lalji Singh10, 11, Kumarasamy Thangaraj10, Richard Villems1, 2, 12 and Toomas Kivisild1, 2, 3

1 Evolutionary Biology Group, Estonian Biocentre, 51010 Tartu, Estonia
2 Department of Evolutionary Biology, Institute of Molecular and Cell Biology, University of Tartu, 51010 Tartu, Estonia
3 Department of Biological Anthropology, University of Cambridge, Cambridge CB2 1QH, UK
4 Institute of Biochemistry and Genetics, Ufa Research Center, Russian Academy of Sciences, and the Department of Genetics and Fundamental Medicine, Bashkir State University, 450054 Ufa, Russia
5 Department of Biotechnology, Institute of Molecular and Cell Biology, University of Tartu and Estonian Biocentre, 51010 Tartu, Estonia
6 Department of Genetic Medicine and Development, University of Geneva Medical School, 1211 Geneva, Switzerland
7 Department of Bioinformatics, Institute of Molecular and Cell Biology, University of Tartu, 51010 Tartu, Estonia
8 Genetic and Genomic Epidemiology Unit, Wellcome Trust Centre for Human Genetics, University of Oxford, Oxford OX3 7BN, UK
9 Chettinad Academy of Research and Education, Chettinad Health City, Chennai 603 103, India
10 Centre for Cellular and Molecular Biology, Hyderabad 500 007, India
11 Banaras Hindu University,Varanasi 221 005, India
12 Estonian Academy of Sciences, Tallinn, Estonia

Corresponding author

13 These authors contributed equally to this work

14 Present address: Department of Human Genetics, University of Chicago, 920 E 58th Street, CLSC 317, Chicago, IL 60637, USA


South Asia harbors one of the highest levels genetic diversity in Eurasia, which could be interpreted as a result of its long-term large effective population size and of admixture during its complex demographic history. In contrast to Pakistani populations, populations of Indian origin have been underrepresented in previous genomic scans of positive selection and population structure. Here we report data for more than 600,000 SNP markers genotyped in 142 samples from 30 ethnic groups in India. Combining our results with other available genome-wide data, we show that Indian populations are characterized by two major ancestry components, one of which is spread at comparable frequency and haplotype diversity in populations of South and West Asia and the Caucasus. The second component is more restricted to South Asia and accounts for more than 50% of the ancestry in Indian populations. Haplotype diversity associated with these South Asian ancestry components is significantly higher than that of the components dominating the West Eurasian ancestry palette. Modeling of the observed haplotype diversities suggests that both Indian ancestry components are older than the purported Indo-Aryan invasion 3,500 YBP. Consistent with the results of pairwise genetic distances among world regions, Indians share more ancestry signals with West than with East Eurasians. However, compared to Pakistani populations, a higher proportion of their genes show regionally specific signals of high haplotype homozygosity. Among such candidates of positive selection in India are MSTN and DOK5, both of which have potential implications in lipid metabolism and the etiology of type 2 diabetes.

7 கருத்துகள்:

  1. All the Paraiyars have Y-chromosome haplogroup, Haplogroup G, specifically Haplogroup G2a3b1 (Y-DNA). This shows the Paraiyar males are Caucasians. This Haplogroup G2a3b1 is also found in 10% of Iyer and 13% of Iyengar Brahmins. Very good relationship. anuloma and pratiloma relationships are proved. அப்படி என்றால் இன்றைய பறையர்கள் தான் உண்மையில் அன்று பிராமணர்கள். இன்றைய பிராமணர்கள் அன்றைக்குப் பறையர்கள் ஆகா இருந்திருக்க வேண்டும்.

    பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து பிறந்தவர்கள், ஆசன வாயில் இருந்து பிறந்தவர்கள் என்பன கற்பனைகளா?வாயில் இருந்து பிறந்திருந்தால் அதற்குப் பெயர் வாந்தி.

    செத்த மட்டைத் தின்றவன் பறையன். உயிருள்ள மாட்டைக் கவ லம்ப (சூலகவம் ) யாகம் செய்து கொன்று தின்றவன் (ஆடு, மாடு, கடைசியில் மனிதன் என்று அஜ, கவ, நரமேத யாக செய்து கொன்ற) பார்ப்பான். அதனால் தான் புலையர்கள் என்ற பெயர் பார்ப்பானையும் பறையர்களையும் குறிக்கிறது.

    1. Dear Mr Ravivararo,

      First my apologies for late response, as i was traveling for the past 10 days.

      Thanks for writing this comment as I find you as the right person who needs to read my entire series in this blogspot. This series is for the people who have been fed by the Dravidian chauvinists and selective write ups by vested interests. I want people like you to awaken to the truth of Hinduism and the harmonious culture it sustained. I request you to take time to read the entire series so far.

      My reply for your aspersion expressed in the 2nd paragraph is the concluding verses from the sanskrit portion of the Thiruvalangadu copper plates released during the 6th year of reign of Rajendra Chozhan -I (1000 years ago).

      It tells about the names of the people who chiseled the writing on the copper plate. It also tells the name of the person who sought the donation of a land and how the land was decided. It was decided by a mahout by name Arneri, born to one Mayana, belonging to a place called Mangalavayil. This mahout rode and his elephant to decide the boundaries of the land to be gifted. It was the practice in those days to grant the land on the basis of the extent of land covered by the female elephant. The mahout who rides the elephant gains importance as he was the one who guides the elephant. This mahout name gets a place in the land grants.

      In Thiruvalangadu copper plates, the mahout is mentioned as one born of the 4th varna (they did not use the word shudra in those days)to parents of pure and exalted lineage. To quote the verse,

      "(V. 132.) The royaql order (srimukha) was written by Uttamachola-Tamil-adaraiya. Tirukkalatti Pichcha made the request (vijnapti) in this (grant).

      The wise and illustrious Arneri, the son of Mayana, a full-moon (in gladdening) the ocean, viz., the village named Mangalavayil, born of the fourth-caste (chaturthanvaya), which was pure on either side (i.e., both on the paternal and the maternal) did, under order of Jananatha (the rest of) the business, such as, the taking round of the female elephant (karini-bhramana) etc.,"

      Source :- http://www.whatisindia.com/inscriptions/south_indian_inscriptions/volume_3/no_205d_aditya_ii_karikala.html

      You will find in this verse how the mahout born of the 4th varna is described with respect and pride about his lineage of parents. That respect was there for all the varnas. All the varnas and all the people were respected and they lived with dignity. Like this many instances of how people of any and every type lived with respect and dignity can be read from the inscriptions found in various parts of Tamilnadu.

      To come to your note on genetic info on Parayas, if what you say is correct, then Parayas were the descendants of Eurasians in Caucasus and not Brahmins!
      The Haplogroup G2a3b1 (Y-DNA)has hardly 1 % presence in India as it is primarily found and formed around the hill regions of northern latitudes in Central Europe. Moreover G2a3b1 had a very recent origin from 3000 to 1500 years BP. If as per your argument, the parayas were outcast from Brahmins, how could that show up in genes? Genes do not change with change in caste.

      In the website from which you have culled out this stuff, you will find the areas of the presence of Parayas. They all are in south and south of Tamilnadu. Do you mean to say that Parayas came from Caucasus to Indian mainland and from Indian mainland to Deep south and other regions in the Indian ocean?


    2. On the other hand, their presence in Deep south matches with what Pura nauru says about them.
      புறம் 335 இல், 'துடியன், பாணன், பறையன், கடம்பன்' என்று 4 பழங்குடிகள் இருந்தனர் என்று மாங்குடி கிழார் கூருகிறாரே, அப்படி பழமை வாய்ந்த குடியை 3000 வருடங்களுக்குள் அடக்கி விட்டீர்களே, நியாயமா? என்னுடைய இந்தத் தொடரில் 68, 22, 70, 3 ஆம் கட்டுரைகளைப் படியுங்கள்.

      கிருஸ்துவ மத மாற்றச் சூழ்ச்சிக்கு முதல் பலி கடா ஆனது தமிழ்நாட்டுப் பறையர்கள்தாம். தமிழ் நாட்டில் உள்ள பறையர்கள் வேறு. வட இந்தியாவில், தீண்டத்தகாதவர்கள் என்று ‘பரையா’ என்று சொல்லப்படுபவர்கள் வேறு. அவர்களைத் தீண்டத்தகாதவர்கள் என்று ஒதுக்கியவர்கள் முகலாய மன்னர்களே. அவர்கள் வரும் வரை, இந்தியாவில் தீண்டாமை இல்லை. அவர்கள் வந்த பிறகுதான் அவரவர்கள் உயிருக்கு உத்தரவாதம் இல்லாமல் கதி கலங்கிப் போனார்கள். அதுவரை நான்கு வர்ணத்தவர்களும் பூணூல் போட்டிருந்தார்கள். பூணூல் போட்டவன் தலையை வெட்டு என்றான் முகலாய மன்னன். உயிர் தப்ப விரும்பியவர்கள், பூணூலைத் தூக்கிப் போட்டார்கள். மீதம் இருந்தவர்களில் கத்தி முனையில் மதம் மாறியவர்கள் எத்தனையோ பேர். அடிமைகளாகவும், தீண்டத்தகாதவர்களாகவும் ஆக்கப்பட்டவர்கள் பல பேர். அப்பொழுது ஆரம்பித்த்து தான் ‘பரையா’ என்னும் சொல்.


    3. ஆனால் தமிழ் நாட்டைப் பொறுத்த வரையில், இந்த நிலை இல்லை. ஒரு வெட்டியான் கூட வரி செலுத்தும் நிலையில் இருந்தான் என்றால், அவனுக்கு வருமானம் இருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது. இந்த விவரத்தை, மயிலாடுதுறை வட்டத்தில் உள்ள கொறுக்கை என்னும் ஊரில் உள்ள வீரட்டான்ஸ்வரர் கோவில் மகா மண்டபத் தெற்குப் பகுதியில் உள்ள கல்வெட்டில் காணலாம். இது எழுதப்பட்ட காலம் கி.பி. 15 ஆம் நூற்றாண்டு. சமீப காலம் தான். அதுவரை வெட்டியான் முதற் கொண்டு பல தொழில் சாதியரும், வருமானத்துடனும், மதிப்புடனும்தான் வாழ்ந்திருக்கின்றனர். .

      பறையர்கள், பெருமையுடன் தங்களைப் பறையன் என்று சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் பறை அடிக்கும் தொழிலிலிருந்து பயிர்த் தொழிலுக்கு மாறி இருக்கின்றனர். அது மட்டுமல்ல நல்ல வருமானமும், அதிலிருந்து கோவிலுக்குத் தானம் செய்யும் அளவுக்கு வராஹம் என்னும் தங்கக் காசு கொடுக்கும் அளவுக்கு அந்தஸ்தும் பெற்றிருந்தனர். உதாரணத்துக்கு 4 கல்வெட்டுச் சான்றுகளைக் கூறுகிறேன்.

      (1) கோயம்புத்தூர் சங்கமேஸ்வரர் கோவில் கல்வெட்டு- 3 ஆம் விக்கரம சோழன் காலம் - கி.பி. 1292 - “வெள்ளாழன் புல்லிகளில் பறையன் பறையனான நாட்டுக் காமுண்டன்” என்பவன் சந்தியா தீபம் ஏற்ற ஓரச்சு காசு கொடுத்திருக்கிறான்.

      வெள்ளாழன் என்பது வேளாளன் என்பதாக இருக்க வேண்டும். இதில் புல்லிகள் என்று சொல்லியிருப்பதால், இவனது முன்னோர் ஆட்டிடையர்களாக இருந்திருக்க வேண்டும். கலித் தொகையில் புல்லினம், நல்லினம் என்று, முறையே ஆடு மேய்ப்பவர்களையும், மாடு மேய்ப்பவர்களையும் பற்றிய பெயர்கள் வருகின்றன. பின்னாளில் இவர்கள் பயிர்த் தொழிலில் ஈடு பட்டிருக்கிறார்கள்.

      (2) கோயம்புத்தூர், இடிகரையில் உள்ள வில்லீஸ்வரர் கோவில் கல்வெட்டு - 14 ஆம் நூற்றாண்டு - வீர பாண்டியன் காலம் - “வட பரிசார நாடுக் கொற்ற மங்கலத்திலிருக்கும் வெள்ளாழன் பையரில் பறையன் பறையனேன்” என்பவன் சந்தியா விளக்கு ஏற்ற 10 வராஹ பணம் தந்திருக்கிறான்.

      (3) அதே கோவிலில் “வட பரிசார நாட்டு இடிகரையில் இருக்கும் வெள்ளாழன் பைய்யரில் சடையன் நேரியான் பறையன்” என்பவன் சந்தியா தீபம் ஏற்ற 10 வராஹம் கொடுத்திருக்கிறான்.

      (4)அவினாசி வட்டம், சேவூர் கபாலீஸ்வரர் கோவில் கல்வெட்டு- வீர ராஜேந்திரன் காலம் - கி.பி 1230 - “இடங்கை நாயகன் நித்தப் பறையன் உள்ளிட்டார்” பிடாரி கோவிலுக்கு சந்தியா தீபம் ஏற்ற கொடை கொடுத்துள்ளனர்.

      இன்னும் இருக்கிறது. அவையெல்லாம் இந்தத் தொடரில் எழுதப்படும்.

      4 ஆவதாகச் சொன்ன விவரத்தில் ஒரு முக்கிய விவரம் இருக்கிறது. அதில் பறையர்கள் தங்களை இடங்கை வகையைச் சேர்ந்தவர்களாக அடையாளம் காட்டிக் கொண்டுள்ளனர். ஆனால் நீங்கள் படித்த இணைப்பில் பறையர்களை வலங்கை என்று சொல்லியுள்ளார்கள். அந்த இணைப்பை இங்கு கொடுத்துள்ளேன்.


      இந்த இடங்கை, வலங்கையை வைத்துக் கொண்டு் பிரிவினையையும், வெறுப்பையும் நன்றாக வளர்த்துள்ளார்கள். தமிழ் நாட்டில் உண்டான சாதிப் பிரச்சினைகளுக்கு இந்த இரு பிரிவுகளுயு்ம் பற்றி அறிய வேண்டும். இந்தத் தொடரின் கடைசியில் ஆதாரங்களுடன் இவை ஆராயப்படும்.

      இதுவரை காட்டின கல்வெட்டுச் சான்றுகளில் ஒன்றைக் கவனித்திருப்பீர்கள். யாகங்களையும, வேத வழிபாடுகளையும் கேவலமாகக் குறிப்பிட்டீர்களே, பறையர்கள் அவ்வாறு எண்ணினதில்லை. பிரசித்தி பெற்ற கோவில்களில் அவர்கள் வழிபாடு செய்திருக்கிறார்கள். கோவிலுக்குத் தானமும் கொடுத்திருக்கிறார்கள். அவர்களிடமிருந்து தானம் வாங்கிக் கொண்டவர்கள் ‘சிவ பிராம்மணர்கள்’ என்னும் கோவில் அர்ச்சகர்கள். தானம் கொடுத்தவர்களுக்குக் கொடுத்ததுடன் வேலை முடிந்தது. அந்தப் பணத்திலிருந்து எண்ணை வாங்கி நித்தமும் சந்தியா தீபத்தை எற்றுவது சிவ பிராமம்ணர்கள் தொழில், மற்றும் கடமையும் கூட. பறையன் பிராம்மணனுக்குத் தானம் கொடுத்து - அதை தெய்வத்தின் முன்னிலையில் சாட்சியாகக் கொடுத்து, இந்தத் தானத்தை பிராம்மணன் பெற்றுக் கொண்டிருகிறான். அந்தத் தானத்தை அந்தப் பிராம்மணன் சரிவரச் செய்யவில்லை என்றால், அதாவது, அந்தப் பணத்தை அவன் அவன் உபயோகத்துக்குக் கொடுக்கவில்லை, கோவிலில் விளக்கேற்ற கொடுத்திருக்கிறார்கள். அதை ஒழுங்காகச் செய்யவில்லையென்றால், கங்கைக் கரையில் காராம் பசுவைக் கொன்ற பாவமும், தாய் தந்தையரைக் கொன்ற பாவமும் பெறுவான் என்னும் ரீதியில் இந்தத் தானங்கள் கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இதுதான் நடந்த கதை.

      பறையர்களது துன்பத்துக்குப் பிராம்மணன் காரணமில்லை. வேறு காரணங்கள் இருந்திருக்கின்றன. அவற்றை இந்தத் தொடரின் முத்தாய்ப்பாகச் சொல்ல இருக்கிறேன். இந்தத் தொடர் முழுவதும் படிக்கப் பொறுமையும், நேரமும் உங்களுக்கு இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.

  2. திருமதி ஜயஸ்ரீ அவர்களே,
    ஒரு சந்தேகம். இந்த 21300 BP மேப்பில் நம் நாட்டு தெற்குப் பக்கம் பூமி நீண்டதாக காட்டவில்லயே, ஏன்???

  3. Let me reply in English as my NHM is not working presently.

    This map does not show, because India was not an extended land. But there were many scattered lands in the Indian ocean south of India.

    The land of sangam period was situated in extended mountain ranges - one on western side as a continuation of Western ghats known as Malaya mountains that went upto Madagaskar and another group on the 90 degree range of which Andaman are seen now.

    Please refer old posts in this series on Shaka dweep and Panyan lands.

  4. தங்கள் பதிலுக்கு நன்றி!
    நான் உங்களது பதிவுகளை ஒவ்வொன்றாக படித்து தான் இங்த பதிவிற்கு வந்தேன். ஆயினும் சங்கம் வளர்ந்த மலை ப்ரதேசங்களான மலய பர்வதமும், 90 டிகிரி மலயும் ஒரு 'continuous land'ன் மேல் அமைந்து இருந்தன என்று தவராக எண்ணிவிட்டேன். மன்னிக்கவும்!
    உங்கள் இடுக்கைள் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக இருக்கின்றன. ஆர்வத்துடன் படித்து வருகிறேன்!